**Een trein, gestopt bij schemerlicht,** **Op vier mei, in de natuur verzonken,** **De machinist en conducteur, verlicht,** **Zien een moedereend, haar kuikens pronken.** **De rails, een grens, een tweede spoor,** **Kuikens wankel, angstig en verward,** **Ze kunnen niet verder, niet hier, niet daar,** **De machinist en conducteur, hun hart.** **Eén voor één, de eendjes opgepakt,** **Zacht neergezet aan de goede zij,** **Bij de kwakende moedereend, onverzwakt.** **De trein hervat zijn reis, met een zucht,** **Vier minuten vertraging, maar het doet er niet toe,** **Want liefde en zorg hebben hier triomf gebracht.**
