آدم برفی

اولین برف اِمسالُ کنارم بودی ممنونم من این حسی که دارم رُ به لبخندِتو مدیونم ترانه می نویسم رو سفیدیِ خیابونا سکوتُ میشکنم امسال برعکسِ اون زمستونا که تنها بودمُ غم با سکوتِ سردِ هر بارِش منُ مدفون می کرد زیرِ سفیدِ برفِ تکرارِش بمون تو فصلِ آخر بام میدونی باشی چی میشه آدم برفیِ اِمسالت یِ مردِ واقعی میشه