God, ik heb je gevonden,

**[Pre-Chorus]**  
De stilte drukt me neer,  
als een zwaar oordeel dat ik voel,  
ik kan mijn naam niet meer dragen,  
zonder pijn en zonder doel.  
In de diepte van mijn wezen,  
leerde ik te buigen en te zwijgen,  
maar diep vanbinnen bleef ik zoeken,  
naar de kracht om te vergeven.

**[Chorus]**  
God, ik heb je gevonden,  
in mijn donkerste uur,  
God, ik heb je gevonden,  
je geeft me kracht en vuur.  
Ik laat mijn oude zelf gaan,  
met al mijn pijn en spijt,  
God, ik laat je binnen,  
en vind mijn vrede in het licht.

**[Verse 2]**  
Mijn handen trilden met beloften,  
die ik nooit echt kon vasthouden,  
elke leugen was een poging,  
om mezelf te blijven behouden.  
Ik legde alles neer,  
bij het oordeel dat ik vrees,  
mijn verlangens en mijn angsten,  
werden stille vrienden in mijn geest.  
Zelfs de naam die ik niet verdiende,  
werd zacht geplant in mijn hart,  
als een teken dat ik mag herstellen,  
en opnieuw mag beginnen, apart.

**[Bridge]**  
Ik ben geen tempel van strijd,  
geen troon van mijn eigen wil,  
ik leer te vallen, te breken,  
zodat iets heiligs in mij stil.  
Waar ik mezelf verloor,  
daar vond ik mijn ware ik,  
elke schil die viel,  
maakte ruimte voor mijn vrij.

**[Final Chorus]**  
God, ik heb je gevonden,  
in mijn donkerste uur,  
God, ik heb je gevonden,  
je geeft me kracht en vuur.  
Ik laat mijn oude zelf gaan,  
met al mijn pijn en spijt,  
God, ik laat je binnen,  
en vind mijn vrede in het licht.

2485/7500

**[Verse 1]** In de stilte van mijn gedachten, voel ik de pijn die nooit verdwijnt, een schaduw die me blijft achtervolgen, alsof mijn zonden nooit verdwijnen. Mijn hart vol met gebroken stenen, een bewijs van wat ik vergeten wil, elke stap die ik zet, voelt als een strijd, een wereld die me niet meer wil. Trots was mijn masker, maar het vrat me leeg vanbinnen, wat ik verborgen hield in mijn ziel, kwam altijd weer naar buiten, om te winnen. **[Pre-Chorus]** De stilte drukt me neer, als een zwaar oordeel dat ik voel, ik kan mijn naam niet meer dragen, zonder pijn en zonder doel. In de diepte van mijn wezen, leerde ik te buigen en te zwijgen, maar diep vanbinnen bleef ik zoeken, naar de kracht om te vergeven. **[Chorus]** God, ik heb je gevonden, in mijn donkerste uur, God, ik heb je gevonden, je geeft me kracht en vuur. Ik laat mijn oude zelf gaan, met al mijn pijn en spijt, God, ik laat je binnen, en vind mijn vrede in het licht. **[Verse 2]** Mijn handen trilden met beloften, die ik nooit echt kon vasthouden, elke leugen was een poging, om mezelf te blijven behouden. Ik legde alles neer, bij het oordeel dat ik vrees, mijn verlangens en mijn angsten, werden stille vrienden in mijn geest. Zelfs de naam die ik niet verdiende, werd zacht geplant in mijn hart, als een teken dat ik mag herstellen, en opnieuw mag beginnen, apart. **[Pre-Chorus]** De stilte drukt me neer, als een zwaar oordeel dat ik voel, ik kan mijn naam niet meer dragen, zonder pijn en zonder doel. In de diepte van mijn wezen, leerde ik te buigen en te zwijgen, maar diep vanbinnen bleef ik zoeken, naar de kracht om te vergeven. **[Chorus]** God, ik heb je gevonden, in mijn donkerste uur, God, ik heb je gevonden, je geeft me kracht en vuur. Ik laat mijn oude zelf gaan, met al mijn pijn en spijt, God, ik laat je binnen, en vind mijn vrede in het licht. **[Bridge]** Ik ben geen tempel van strijd, geen troon van mijn eigen wil, ik leer te vallen, te breken, zodat iets heiligs in mij stil. Waar ik mezelf verloor, daar vond ik mijn ware ik, elke schil die viel, maakte ruimte voor mijn vrij. **[Final Chorus]** God, ik heb je gevonden, in mijn donkerste uur, God, ik heb je gevonden, je geeft me kracht en vuur. Ik laat mijn oude zelf gaan, met al mijn pijn en spijt, God, ik laat je binnen, en vind mijn vrede in het licht.

0/500