Estas Kolbeho en Arrajan. kiun nomas la Subiranta Sun’. Ĝi ruinigis multajn animojn. ho Artur’, mi scias — mi kun. Patrino kudris veston blu’, ŝi faris mian unuan. Kaj patro estis druj-viro, en polvo de malnova Arrajan. Nur fieron kaj iom da or’ bezonas la ludman’. Kaj feliĉa li sentas sin nur kiam glutas potencon sen dam’. Ho patrino, diru al infanoj, ne faru kion mi faris jam. Ne perdu vivon en pek’ kaj plor’, en la ombro de la sun’. Unu pied’ sur la perono, la dua sur aviadil’. Mi reiras al Las Vegaso, por rompi la katen’ sen fin’. Estas Kolbeho en Arrajan. kiun nomas la Subiranta Sun’. Ĝi ruinigis multajn animojn. ho Artur’, mi scias — mi kun. Mi scias — mi la un’. Mi la un…
