
### **"Dört Duvarın İçinde"** (Verse 1) Gözlerimde bir duman, perde gibi akşam, Her gün aynı sahne, dört duvar bir dram. Oynuyor kafamda, filmlerim hep gri, 17 yaş, özgürlük hayal değil mi? Sokak çağırıyor, ama sesini kıstım, Her köşede tehlike, annem hep haklı mı? Oda dört köşe, kalbim kırık bi’ köprü, Hayat diyor: “Gel,” ama ben oldum tutsak tıpkı. (Pre-Chorus) Camdan bakıyorum, sokakta hayat akar, İçimde bi' volkan, patlamıyor yıllar. Kilitli bi' rüya, kaçamıyorum yine, Beni anlar mı ki bu karanlık şehirde? (Chorus) Ortamlara çıkmıyorum, değil keyfimden, Hayallerim zincirli bu boş evin içinde. Kalbimde bir yangın var, ama görmüyorlar, 17 yaşında, ruhum griye boyanmışlar. (Verse 2) Arkadaşlar diyor: “Neredesin bu ara?” Ben odamda kaybolmuşum, dünya uzak bana. Tik-tak saat akar, zaman beni yakar, Herkes bi' hikaye, benimkisi yarım kalan. Radyoda eski şarkılar, hepsi bir ağıt, Kafamda yankılanır, “Bu muydu yaşamak?” Yarına dair umutlarım belki soluk, Ama bu kafes bir gün bana büyük olacak. (Pre-Chorus) Camdan bakıyorum, sokakta hayat akar, İçimde bi' volkan, patlamıyor yıllar. Kilitli bi' rüya, kaçamıyorum yine, Beni anlar mı ki bu karanlık şehirde? (Chorus) Ortamlara çıkmıyorum, değil keyfimden, Hayallerim zincirli bu boş evin içinde. Kalbimde bir yangın var, ama görmüyorlar, 17 yaşında, ruhum griye boyanmışlar. (Bridge) Bir gün belki çıkarım bu karanlık tünelden, Hayat beni çağırırsa, kopar zincirlerimden. Şimdi sadece beklerim, sabır benim kalkan, 17’de tutsak ruh, ama pes etmem aslan! (Outro) Ortamlara çıkmıyorum, değil keyfimden, Hayallerim zincirli bu boş evin içinde. Bir gün bu duvarları yıkarım içimden, 17 yaş, umut hala benim elimde.

