[Intro] Lange nacht, eindeloos en stil,Rode ogen, reflecties van een innerlijk gewild,Alles trilt, als een onzichtbare resonantie,Hart hoog, gedachten boven de realiteit uit. [Verse 1] Binnenstromend in een zwarte mantel,Nike-stoffen, dof, de zakken stevig verankerd,Geen woorden nodig, ik ben laat, vluchtig door de tijd,Maar ik veroorzaak een storm, tot de stilte ontwaakt. Anoniem gebeld, de trillingen in mijn broekzak,Ogen gericht op de uitgang, behoedzaam en bedachtzaam,Elke stap klinkt als een echo, elk blikveld giftig en scherp,Toch lach ik kort en kil — gewichtloos, ongrijpbaar. [Chorus] Stroboscopisch schaduwbeeld op mijn gezicht, (ja)Ik verdwijn en verschijn in het gefluister van het licht,Herken je de schaduw? Zie je mij niet?Half verscholen in rook, half verloren in de beat. Stroboscopisch schaduwspel, ogen sluiten zich,Ik ben verloren, maar voel me doelbewust,Herhaal die schaduw, niemand die ziet,Hoe ik wegvlucht van mezelf in een duister gebied. [Verse 2] Stilzwijgend, ik laat de zaal ontploffen, (hey!)Een knik, de hele menigte in beweging,Schouders ontspannen, kaken gesloten en stevig,Weer een slok, een korte schok door mijn kern. Buiten kilte, maar mijn huid gloeit vanbinnen,Polsband paars, we drijven voort tot de grens,Nog een ronde, een flits, snel en vluchtig,Andere stad, dezelfde kleine glitch in mijn reflectie. [Chorus] Stroboscopisch schaduwbeeld op mijn gezicht,Ik verdwijn en verschijn in het gefluister van het licht,Herken je de schaduw? Zie je mij niet?Half verscholen in rook, half verloren in de beat. Stroboscopisch schaduwspel, ogen sluiten zich,Ik ben verloren, maar voel me doelbewust,Herhaal die schaduw, niemand die ziet,Hoe ik wegvlucht van mezelf in een duister gebied.
0/500