Song Cover Image

Adın Yokken🤖

[NAKARAT – Acılı, yükselen] Sen kimdin, daha adın yokken? Kimdin, herkes sana bir rol biçmeden? Adın yokken, yaran yokken… Kimdin sen, bu dünyaya yenilmeden? Adın yokken! Adın yokken! Adın yokken! Kimdin sen, daha adın yokken? [1. KITA – Rap / Melodik geçişli] Daha alnıma yazılmamıştı kaderin izi, Kimse bilmezdi içimde büyüyen denizi. Ne “serseri” dediler, ne “suskun” dediler, Ne de yüzüme gülüp arkamdan güldüler. Bir isim verdiler, sonra yükünü taktılar, Çocukluğumdan kalan düşleri yaktılar. “Adam ol” dediler, adamlığı susturdular, Kalbimde ne varsa tek tek unutturdular. Ben Mert’tim belki, ama benden önce Bir çocuktum yalnızca, karanlık bir gece. Adana’nın sıcağı gibi yandı içim, Dışım dimdik durdu, içimde çöktü biçim. [ÖN NAKARAT – Duygusal vokal] Beni ben yapan neydi, söyle? Bu yüz mü, bu yara mı böyle? Herkes bir isim koydu üzerime, Ben kendimi kaybettim kendi sesimde… [NAKARAT] Sen kimdin, daha adın yokken? Kimdin, herkes sana bir rol biçmeden? Adın yokken, yaran yokken… Kimdin sen, bu dünyaya yenilmeden? Adın yokken! Adın yokken! Adın yokken! Kimdin sen, daha adın yokken? [2. KITA – Daha sert rap] Seçmediğim etiketlerle doğdum ben, Başkasının doğrularında boğuldum ben. Tenime dikilmiş sahte bir kimlik, Ömrüm boyunca içimde bitmeyen bir çığlık. Herkes konuştu, ben sustum gecelerce, Bir yanım kül oldu, bir yanım bekledi sessizce. Bana anlattıkları hikâyeydi sadece, Gerçek olan acımdı, sakladım herkesten. Aynalar yüzümü gösterdi, beni değil, Kalabalık içindeydim, yanımda kimse değil. Bir adın olunca seni tanırlar sandım, Meğer insan en çok kendinden uzak kalırmış. [KÖPRÜ – Arabesk vokal / Bağlama veya elektro gitar] Bana “Mert” dediler, ben Mert kalamadım, Kendi gölgemden bile kaçıp saklandım. Şimdi soruyorum geceye, cevap yok yine: Ben kimdim, dünya dokunmadan önce?