Wojsko zbiera się na błoniu, Król się zjawił na przeglądzie, Każdy rycerz jest na koniu, Tylko Dreptak – na wielbłądzie! Sygnał trąb w powietrzu dzwoni I komenda pada ostra: – Baczność wiara! Wszyscy z koni! Wszyscy hyc! – a Dreptak został... Król ze złości pogryzł berło, I na niego wrzasnął z góry – Dreptak, ożeż ty ofermo, Złaźżeż z tej karykatury! Dreptak złazi, wojsko czeka, Czeka król w swym majestacie, A tymczasem już z daleka Galopuje nieprzyjaciel. Król wygłosił do wojaków Krótką mowę: – Drodzy moi! Naprzód! Na koń, bij Krzyżaków! Wszyscy wsiedli – Dreptak stoi! Stoi Dreptak, a tymczasem Obie armie cwałem bieżą, Poczem z trzaskiem i hałasem Jak ci się ze sobą zderzą! Jak nie zbiją się do kupy – Trzask i wrzask zamarły w dali, Patrzy Dreptak – same trupy, Tylko on i król zostali... A po chwili, z gęstwy krzaków, Z miną smętną i ponurą Wylazł Wielki Mistrz Krzyżaków Mrucząc: – Dobra, wyście górą... Tu się przyjrzał wielbłądowi Co opodal skubał trawkę I zawołał: – Co pan powi? Jakaś nowa Wunderwaffke? Król nie wahał się ni chwili Tylko rzekł z zadowoleniem: – Właśnie żeśmy wprowadzili Model ów na uzbrojenie! W tej historii dwa morały się unoszą na powierzchni: Pierwszy – że całokształt chwały Przechwytuje zwykle zwierzchnik. Morał drugi, równie tęgi, I niegłupia w nim recepta: – Gdy ścierają się potęgi, Lepiej spóźnić się, jak Dreptak! == autor: Andrzej Waligórski == The army is gathering on the meadow, The king has appeared for a review, Every knight is on a horse, Only Dreptak – on a camel! The signal of trumpets rings in the air And a sharp command is given: – Attention, faith! Everyone off your horses! Everyone off! – and Dreptak was left... The king bit the scepter in anger, And shouted at him from above – Dreptak, you are a fool, Get off this caricature! Dreptak gets off, the army is waiting, The king is waiting in his majesty, And in the meantime, from afar The enemy is galloping. The king made a short speech to the soldiers: – My dears! Forward! On your horses, beat the Teutonic Knights! Everyone mounted – Dreptak stands! Dreptak stands, and in the meantime Both armies run at a gallop, Then with a crash and noise How they will collide with each other! How they will not gather into a group – The crash and scream died away in the distance, Dreptak looks – only corpses, Only he and the king remained... And after a moment, from the thicket of bushes, With a sad and gloomy face The Grand Master of the Teutonic Knights emerged Muttering: – Okay, you are the best... Here he looked at a camel Which was nibbling grass nearby And called: – What do you say? Some new Wunderwaffke? The king did not hesitate for a moment He only said with satisfaction: – We have just introduced That model into our armament! In this story two morals float on the surface: The first is that the entire glory Usually belongs to the superior. The second moral is equally strong, And a not-so-stupid prescription in it: - When powers clash, It is better to be late, like Dreptak!
