Song Cover Image

Dat kölsche Jeföhl (Vers. 4)

+ Show full styles

Strophe 1 En Kölle weed nit lang lamentiert, ejal wat morje och passeet. „Et kütt wie et kütt“, dat es he Pflicht, Stress steht dem Kölsche nit zu Jesicht. ​Refrain Denn Kölle es mih wie nur en Stadt, wo jeder schon si Plätzje hat. Mit däm Hätz op d'r Hand un däm Dom im Bleck, es dat unser kölsche Levvensjlöck. ​Strophe 2 Ob ärm, ob rich, frömd oder bekannt, mer reich sich jähn he flöck de Hand. „Jede Jeck is anders“, bunt un fruh, mer lääve un lösse lääve, dat es halt su. ​Refrain Denn Kölle es mih wie nur en Stadt, wo jeder schon si Plätzje hat. Mit däm Hätz op d'r Hand un däm Dom im Bleck, es dat unser kölsche Levvensjlöck. ​Strophe 3 Un läuft et ens schief, häs de ooch keine Bange, „Et hätt noch immer jot jejange.“ E Kölsch, dr Dom, en offe Woot, dat Hätz es zohus an däm Oort. ​Refrain Denn Kölle es mih wie nur en Stadt, wo jeder schon si Plätzje hat. Mit däm Hätz op d'r Hand un däm Dom im Bleck, es dat unser kölsche Levvensjlöck.