Moeder Aarde

selfwritten without the use of AI. All rights reserved © Artanne **English translation below** ----------------------------------- Als ik huil, vullen de zeeën zich. Mijn tranen stromen als een eeuwig gedicht. Een eindeloze dans van blauw en azuur. een wereld weerspiegeld in mijn verdriet zo puur. Als ik lach, waait de wind door de bomen. Als een fluistering die weerklinkt in prachtige dromen. Geen zwaar gemoed maakt zich meer meester van mij. Alle stemmen zingen samen in de lucht zo vrij. En als ik roep, zingt de zon haar hoogste lied. Haar warme stralen breken jouw verdriet. Hemelranden kleuren in een gouden gloed. Mijn stem tilt alles op, wat leven doet. Als ik dans, siddert de aarde diep. Het ritme breekt de stilte die daar sliep. Een puls van leven dat ieders hart diep raakt. Mijn verhaal huist in elke beweging gemaakt. Als ik val, breekt de aarde open. Een donderend geraas waar gevoelens oplopen. De stenen zijn mijn kussen in de pijn. Maar de grond omarmt mij zoals ik wil zijn. En als ik roep, zingt de zon haar hoogste lied. Haar warme stralen breken jouw verdriet. Hemelranden kleuren in een gouden gloed. Mijn stem tilt alles op, wat leven doet. Als ik droom, fluistert de nacht heel zacht. Mysteries geweven tussen wat je ziet en wat je dacht. Een sluier van sterren vormt een stille melodie. Mijn hoofd rust in ritmes van oneindige harmonie. Als ik vlieg, stralen de sterren in de nacht. Hun schittering heeft mij verwondering gebracht. Ik zweef voorbij wolken hoog over het getij. Mijn hart klopt sneller, ik voel mij zo vrij. En als ik roep, zingt de zon haar hoogste lied. Haar warme stralen breken jouw verdriet. Hemelranden kleuren in een gouden gloed. Mijn stem tilt alles op, wat leven doet. © Artanne - 2025 ----------------------------------- Mother Earth. When I cry, the seas fill. My tears flow like an eternal poem. An endless dance of blue and azure. A world reflected in my sorrow so pure. When I laugh, the wind blows through the trees. Like a whisper that resounds in beautiful dreams. No heavy heart takes hold of me anymore. All voices sing together in the air so freely. And when I call, the sun sings its highest song. Its warm rays break your sorrow. The edges of the sky color in a golden glow. My voice lifts everything that life does. When I dance, the earth trembles deeply. The rhythm breaks the silence that slept there. A pulse of life that deeply touches everyone's heart. My story lives in every movement made. When I fall, the earth breaks open. A thundering noise where feelings rise. The stones are my pillow in the pain. But the ground embraces me as I want to be. And when I call, the sun sings its highest song. Its warm rays break your sorrow. The edges of the sky are colored in a golden glow. My voice lifts everything that life does. When I dream, the night whispers very softly. Mysteries woven between what you see and what you thought. A veil of stars forms a silent melody. My head rests in rhythms of infinite harmony. When I fly, the stars shine in the night. Their brilliance has brought me wonder. I float past clouds high over the tide. My heart beats faster, I feel so free. And when I call, the sun sings its highest song. Its warm rays break your sorrow. The edges of the sky are colored in a golden glow. My voice lifts everything that life does.