মিঠা ভাগৰৰ দিন [আৰম্ভণি — কোমল বাঁহীৰ সুৰ, মৃদু খোল-তাল আৰু শান্ত সংগীত] [মুখৰা] হাঁহিৰে হাঁহিৰে দিনটো গ’ল, মৰমেৰে ভৰা ক্ষণ, সৰুজনীৰ মুখত প্ৰথম অন্ন, পূৰিল আজি মন। কিমান যে কাম, কিমান যে ব্যস্ততা, কিমান যে সুখৰ মেলা, ভাগৰুৱা দেহে মনে মনে কয়— আজিৰ দিনটো যে হেঁপাহৰ বেলা। [অন্তৰা ১] কণমানি মুখত প্ৰথম ভাত, চকুত অলেখ সপোন, আশীৰ্বাদেৰে ভৰি পৰক তাইৰ জীৱনৰ প্ৰতিটো ক্ষণ। সৰু সৰু হাত, কোমল হাঁহি, ঘৰখন পোহৰ কৰে, তাইৰ সুখতে আমাৰ সুখবোৰে নতুন ৰূপ ধৰে। [মুখৰা] হাঁহিৰে হাঁহিৰে দিনটো গ’ল, মৰমেৰে ভৰা ক্ষণ, সৰুজনীৰ মুখত প্ৰথম অন্ন, পূৰিল আজি মন। [অন্তৰা ২] দশমীৰ দিনা দেৱীক বিদায়, চকুত আছিলে পানী, বিসৰ্জনৰ সেই বিষাদতো আশাৰ বন্তি জ্বলি ৰ’ল জানি। কাতি বিহুৰ চাকিগছি জ্বলিল পদূলিমুখত, শস্য-শ্যামলা পথাৰখনৰ সপোন জাগে বুকুত। [অন্তৰা ৩] এটা উৎসৱ যায়, আন এটা আহে, সময় নৰয় ৰৈ, জীৱনৰ এই সুখ-দুখবোৰ স্মৃতি হৈ থাকে গৈ। কেতিয়াবা হাঁহি, কেতিয়াবা ভাগৰ, কেতিয়াবা নীৰৱতা, সকলো সামৰি আগবাঢ়ি যায় আমাৰ জীৱনযাত্ৰা। [সুৰৰ মূৰ্চ্ছনা — বাঁহী, এক’ষ্টিক গীটাৰ আৰু মৃদু তাল] আজি যেন অলপ জিৰাওঁ, নীৰৱ সন্ধিয়াৰ কাষত, দিনটোৰ সেই মিঠা স্মৃতিবোৰ সামৰি লওঁ বুকুত। [শেষৰ মুখৰা] হাঁহিৰে হাঁহিৰে দিনটো গ’ল, মৰমেৰে ভৰা ক্ষণ, ভাগৰুৱা দেহ, শান্ত এটি মন— সুখেৰে ভৰক জীৱন। সৰুজনীৰ জীৱন হওক জোনাকভৰা বাট, তাইৰ হাঁহিত ফুলক সদায় আমাৰ মৰমৰ ভাতি। [সমাপ্তি — কোমল বাঁহীৰ সুৰ ক্ৰমে মিলি যায়]
