[Intro – szept] Nikt nie mówił... że będzie łatwo. [Zwrotka 1] Znowu noc przykleja się do szyb, a ja liczę światła zamiast dni. Tyle razy chciałem rzucić wszystko, ale rano znowu wstawałem z tym. Mam kieszenie pełne niedokończonych spraw, kilka blizn, których nie widać wcale. Nie pytaj mnie, czy wszystko jest okej, bo nauczyłem się odpowiadać: „dalej”. [Pre-Chorus] I kiedy milknie cały świat, słyszę własny oddech. Jeszcze jestem. Jeszcze trwam. Choć nie wiem dokąd. [Refren – szeroki, mocny] Nikt nie mówił, że będzie łatwo, nikt nie obiecał, że przetrwam. Ale skoro stoję tutaj, to jeszcze się nie poddałem. Nikt nie mówił, że będzie łatwo, więc nie pytaj, czemu boli. Nie każ mi być kimś innym, skoro dopiero uczę się być sobą. [Zwrotka 2] Zgubiłem kilka osób po drodze, kilka wersji siebie też. Niektóre drzwi zamknąłem sam, innych nie chciał już otworzyć nikt. Czasem patrzę w lustro zbyt długo, jakbym szukał tam odpowiedzi. Może nie muszę wiedzieć wszystkiego, może wystarczy, że jeszcze idę. [Bridge – spoken / whispered] Nie jestem tym, kim miałem zostać. Nie mam już wszystkich odpowiedzi. Ale mam jeszcze głos. I jeszcze jedną noc, żeby spróbować od nowa. [Final Chorus – ogromny] Nikt nie mówił, że będzie łatwo, nikt nie obiecał mi jutra. Ale skoro nadal oddycham, to historia jeszcze nie jest skończona. Nikt nie mówił, że będzie łatwo, więc niech boli, jeśli musi. Nie cofnę już tego wszystkiego. Idę dalej. Nawet jeśli nie wiem dokąd. [Outro – szept] Nikt nie mówił... że będzie łatwo. Ale jestem.
