
Wayasqè Blokland - Restanten
[Intro] Hij is verdwenen. Maar echo’s blijven. [Verse 1] De duivel vertrok, zijn stoel staat leeg Maar wat hij plantte is nog niet verzwegen Zaden van denken, stil en geraffineerd In zachte stemmen geïntegreerd Geen open kwaad, geen luid bevel Maar subtiele lijnen in het spel Restanten van zijn logica Verpakt als “normaal”, als “praktisch”, als “ja” Sommigen noemden het enkel hun werk Maar stonden in herstel nog steeds sterk Niet zichtbaar fel, niet zichtbaar fout Maar innerlijk nog steeds vertrouwd [Pre-Chorus] Geen schreeuw, geen zwaard Geen open verraad Maar knikken op momenten Dat waarheid werd gevraagd [Chorus] Wat gezaaid is, groeit in stilte Wat verzwegen wordt, krijgt vorm Je kunt afstand nemen in woorden Maar je hart verraadt je norm Geen pact zo klein of het weegt Geen steun zo stil of het leeft Wat je droeg in de schaduwtijd Komt boven in helderheid [Verse 2] Achterstallig verraad is zelden luid Het draagt een nette buitenhuid Zegt: “Ik volgde alleen de lijn” Maar koos bewust om stil te zijn Herstel vroeg breuk met oude geest Niet half, niet vaag, niet onbevreesd Wie intern nog instemt met zijn frame Is extern slechts veranderd in naam Subtiel akkoord in kritieke fase Dat is geen fout, dat is een keuze En keuzes blijven niet zweven in lucht Ze dalen neer — als vrucht [Pre-Chorus] Geen wraak in toon Geen woede in stem Maar waarheid staat Boven elk systeem [Chorus] Wat gezaaid is, groeit in stilte Wat verzwegen wordt, krijgt vorm Je kunt afstand nemen in woorden Maar je hart verraadt je norm Geen pact zo klein of het weegt Geen steun zo stil of het leeft Wat je droeg in de schaduwtijd Komt boven in helderheid [Bridge] Subliem is geen zwakte. Stilte is geen vrijbrief. Wie dacht ongezien te bewegen Wordt zichtbaar in perspectief. [Outro] Hij is weg. Maar residu blijft. Tot het wordt erkend — of zichzelf ontmaskert.

