یز______________________دان یز______________________دان میان سخنها میانجی بوید نخواهند چیزی کرانجی بوید مرا از به و بتر آگه کنید ز بدها گمانیم کوته کنید پراگنده شد موبد اندر جهان نماند ایچ نیک و بد اندر نهان یز______________________دان یز______________________دان بران پر خرد کارها بسته شد ز هر کشوری نامه پیوسته شد یز______________________دان یز______________________دان که از داد و پیکاری و خواسته خرد شد به مغز اندرون کاسته ز بس جنگ و خون ریختن در جهان جوانان ندانند ارج مهان دل آگنده گردد جوان را به چیز نبیند هم از شاه و موبد به نیز برین‌گونه چون نامه پیوسته شد ز خون ریختن شاه دل خسته شد به هر کشوری کارداری گزید یز______________________دان یز______________________دان پر از داد و دانش چنانچون سزید هم از گنج بد پوشش و خوردشان ز پوشیدن و باز گستردشان که شش ماه دیوان بیاراستی وزان زیردستان درم خواستی نهادی بران سیم نام خراج به دیوان ستاننده با فر و تاج یز______________________دان یز______________________دان به شش ماه بستد به شش باز داد نبودی ستاننده زان سیم شاد بدان چاره تا مرد پیکار خون نریزد نباشد به بد رهنمون وزان پس نوشتند کارآگهان که از داد وز ایمنی در جهان که هر کش درم بد خراجش نبود به سرش اندرون داوریها فزود یز______________________دان یز______________________دان ز پری به کژی نهادند روی پر از رنج گشتند و پرخاشجوی چو آن نامه بر خواند بهرام گور به دلش اندر افتاد زان کار شور ز هر کشوری مرزبانی گزید پر از داد دلشان چنانچون سزید یز______________________دان یز______________________دان به درگاه یکساله روزی بداد ز یزدان نیکی دهش کرد یاد بفرمود کان را که ریزند خون گر آرند کژی به کار اندرون برانند فرمان یزدان بروی بدان تا شود هرکسی چاره‌جوی رو_____________زگارروزگاررو_________زگار برآمد برین بر بسی روزگار یکی نامه فرمود پس شهر____________یار سوی راستگویان و کارآگهان کجا او پراگنده بد در جهان که اندر جهان چیست ناسودمند که آرد برین پادشاهی گزند نوشتند پاسخ که از داد شاه نگردد کسی گرد آیین و راه
