[Intro] [Verse 1] W ogrodzie rosnę skromnie listki w górę pcham, Cienka, filigranowa, każdy mnie zna. Obok mnie pan Seler, okrągły niczym tłusty kot, Pulchny, dorodny — aż się we mnie gotuje sok! [Chorus] Ach, dlaczego, ach, dlaczego on tak okrągły jest? Ja mam korzeń cieniutki, a on — kształt jak wielki chleb. Patrzę na niego z ukosa, zielenię się bardziej niż liść... Pietruszka zazdrości Selerowi, bo pulchnym być — to żyć! [Verse 2] Ludzie go podziwiają: „Ale piękny okaz, panie!” Mnie biorą do rosołu, ot, skromne moje zadanie... Seler w sałatkach króluje, w zupach dumnie się gotuje, A ja w cieniu grządki stoję, i cicho wzdycham sobie... [Chorus] Ach, dlaczego, ach, dlaczego on tak okrągły jest? Ja mam korzeń cieniutki, a on — kształt jak wielki chleb. Patrzę na niego z ukosa, zielenię się bardziej niż liść... Pietruszka zazdrości Selerowi, bo pulchnym być — to żyć! [Bridge] Lecz gdy kucharz mnie posieka, i natką posypie świat, Wtedy wszyscy mówią zgodnie: „Pietruszka — to jest skarb!” [Chorus - Final] Więc już nie płaczę, już nie wzdycham, taki los mój jest: Seler pulchny, ja — zgrabniutka, każdy z nas ma w kuchni sens. Choć on gruby, ja pachnąca, razem tworzymy smak — Pietruszka i Seler — to doskonały znak! [Outro]
