My liewe Lida… my blouoog skoonsus, my vriendin, hoe stil sou Tsumeb sonder jou wees, hoe leeg sou hierdie plek soms voel vir my… Maar toe gee die lewe my vir jou, my Tsumeb-engel met die sagte hart, en skielik voel die langpad huis toe net ’n klein bietjie minder ver… [Verse 1] My liewe Lida, jy met jou engelhart, jou rustigheid raak sommer deel van my hart. Jy sien nie sommer kwaad in mense waar jy gaan, jy kies om met genade langs die lewe te staan. My blouoog skoonsus, jy maak my dae lig, met daardie stille humor en jou sagte gesig. As die verlange na my mense soms te swaar wil raak, is jy die een wat Tsumeb weer soos tuiste laat smaak. [Pre-Chorus] By jou kan ek my hart kom neersit, ek hoef nie eers alles te verstaan. Jy luister sonder om te oordeel, en leer my weer om rustig aan te gaan. [Chorus] Lida, my blouoog Tsumeb-engel, jy sit ’n smile hier op my gesig. My skoonsus, my vriendin, my aardse engel, jy maak selfs donker dae lig. Ons kan lag, ons kan huil, ons kan sommer net ’n rukkie stil wees. Ons kan praat sonder ’n enkele woord, want ’n hart verstaan wat ’n hart wil sê. Lidatjie, my blouoog Tsumeb-engel, jy het ’n spesiale plek diep binne my. Dankie vir jou sagte hart en liefde, dankie dat jy net eenvoudig jy kan bly. [Verse 2] Jy het daardie groot C, daardie nare gogga, met soveel geloof en moed hanteer. Waar ander dalk net donker wolke sien, spreek jy lewe — oor en oor, elke keer. In jou blou oë kan ek soms die seer nog lees, maar jou geloof staan sterk, al waai die wind. Jy hou vas aan ons God met alles binne jou, en wys my hoe geloof weer nuwe vrede vind. Jy leer my meer as wat jy ooit sal weet, om nie vir elke storm te skrik. Om asem te haal, my hart rustig te maak, en weer my oë op ons Here te rig. [Chorus] Lida, my blouoog Tsumeb-engel, jy sit ’n smile hier op my gesig. My skoonsus, my vriendin, my aardse engel, jy maak selfs donker dae lig. Ons kan lag, ons kan huil, ons kan sommer net ’n rukkie stil wees. Ons kan praat sonder ’n enkele woord, want ’n hart verstaan wat ’n hart wil sê. [Verse 3 – ligter en opgewek] En dan kom Saterdag — ai, dis ons tyd! Jannie en Renier, almal reg vir geselligheid. Die kole word warm en die stories raak lank, en die week se bekommernisse verdwyn so langs die kant. En Lida lag vir die vars skaap, met daardie stille humor wat jou skielik beet kan pak! Dan lag ons saam tot die trane amper loop, want ’n lekker familiekuier gee ’n mens weer hoop. Dis braaivleis en stories en mense wat verstaan, dis gewone klein oomblikke wat vir altyd saam sal gaan. Want soms is geluk nie groot of duur nie — dis net ons vier saam, en ’n Saterdagvuur hier. [Bridge – sag en emosioneel] As my lewe onstuimig raak en my hart te veel wil dra, weet ek daar is ’n blouoog engel waar ek net myself kan aflaai. Geen oordeel nie… geen groot woorde nie… net ’n sagte: “Ek hoor jou.” En skielik word my wêreld stiller, en my hart kan weer asemhaal. [Final Chorus – warm en opgewek] Lida, my blouoog Tsumeb-engel, jy sit ’n smile hier op my gesig. Jy maak die verlange soveel ligter, jy bring vir my ’n stukkie sonskyn en lig. Ons sal lag, ons sal huil, ons sal braai wanneer die Saterdag kom. Jannie en Renier sal die vuur aansteek, en ons lag weer lekker rondom. My skoonsus, my vriendin, my aardse engel, mag God jou elke dag styf vashou. Mag Hy jou dra deur elke môre, soos jy Hom vertrou en op Hom bou. [Outro] My liewe Lidatjie… my spesiale blouoog vrou, hoe alleen sou Tsumeb vir my gewees het as ek nie hier vir jou gehad het nie? Dankie vir jou rustigheid, dankie vir jou stille lag, dankie dat jy my lewe ligter maak op sommer net ’n gewone dag. My Lida… my skoonsus… my vriendin… my blouoog Tsumeb-engel.
