[Intro: cold wind, ocean waves, creaking ship, distant owl] [Lonely harmonica and acoustic western guitar] [Spoken, deep weathered male voice] Ik kom ut en Tiet, dor weer de Nacht bannig lang. Man ok in de gröttste Düüstern findt de Eul ehr’n Weg. [Whispered] Hörst du ehr? Se röppt uns. [Verse 1: warm Low German country vocals] Ik güng över Straten, dörch Regen un Wind, mit Fragen in’t Hart, as en verloren Kind. De Steerns weern versteken, de Weg weer so leeg, man deep binnen in mi weer noch jümmer en Weg. Ik droog all mien Narven as Silber un Gold, heff den Storm nich geven, wat he hebben wull. Un elkeen Morgen hett liesen seggt: „Du büst noch an’t Leven – also maak di op’n Weg!“ [Pre-Chorus: Polish accordion and emotional violin] Nie jest za późno – dat is nie to laat, wenn Hoffnung noch blifft op de düüsterste Straat. Z ogniem w sercu – mit Füer in’n Blick, haalt wi uns dat Leven vandage torüch! [Chorus: explosive Polish rock and sailors’ choir] Hej-ho – wi leevt, wi geevt nich op! Sett de Segels un holl dien Kopp hoch! Dörch Regen un Füer, dörch Düüstern un Wind, wi wiest disse Welt, wokeen wi sünd! Country in’t Hart un de See in’n Blick, mit Rock in de Seel kaamt wi jümmers torüch. So lang as mien Hart noch richtig sleit, is keen Weg to wied un keen Morgen to laat! [Male choir, stomping boots] Hej! Hej! Wi staht wedder op! Hej! Hej! Holl fast dien Kopp! Hej! Hej! De Eul flüggt vöran! Kumm mit uns – de Reis fangt nu an! [Instrumental: banjo, fiddle, accordion, heavy guitar] [Verse 2: powerful Low German rap] Ik weer ganz ünnen – nu kiek mi mol an, wiel elkeen na’t Enn wedder anfangen kann. Keen lichte Route, dat weer’n swore Fohrt, man all disse Störms hebbt mi stärker maakt. Keen Gold in de Taschen, keen Kroon op’n Kopp, man ik leev un ik lach – un ik geev nich op! Ik will danzen, will singen, den Morgen noch sehn, mit de Sünn in’t Gesicht dörch dat Leven gehn. Wenn du glöövst, du büst fardig, denn hör mi mol to: Binnen in di slöppt en Kämpfer in Roh. Maak de Döör wedder apen, laat dat Sünnenlicht rin, du muttst nich perfekt för dat Glücklichsien! [Call and response: old western campfire choir] [Lead] Wokeen sünd wi? [Choir] De Lüüd ut’n Storm! [Lead] Wat doot wi nu? [Choir] Wi staht wedder op! [Lead] Un wor geiht dat hen? [Choir] Jümmers na vörn! [All] So lang as wi leevt, kann uns nüms wat zerstörn! [Bridge: quiet, emotional, dark NOX OWL atmosphere] [Soft piano, wind and distant owl] [Spoken] Wenn de Nacht torüchkümmt un du den Weg nich mehr sehn kannst, denn kiek na baven. Dor flüggt en Eul dörch den Newel. Se bringt di keen Licht. Se erinnert di bloots doran, dat dat Licht al lang in di wahnt. [Build-up: heartbeat drum, violin and rising guitars] Ut Stoff warrt en Weg, ut Narven warrt Kraft. Ut „Ik kann nich mehr“ warrt „Ik heff dat schafft!“ [Final Chorus: full band and huge crowd] Hej-ho – wi leevt, wi geevt nich op! De swarte Eul stiggt över uns op! Country in’t Hart, wilden Westen in’n Blick, mit Rap in de Seel kaamt wi jümmers torüch! Hej-ho – nu singt alltohoop! För elkeen Minsch, de an’t Leven noch glöövt. Przez ogień i morze – dörch Füer un Meer, wi fallt villicht hen – man wi kaamt jümmers weer! [Choir] Hej! Hej! Wi sünd noch hier! Hej! Hej! Dat Leven höört di! Hej! Hej! Maak dien Hart wedder wiet! Keen Droom is to groot un keen Morgen to laat! [Final key change, all voices] So lang as mien Hart noch richtig sleit, is keen Weg to wied un keen Morgen to laat! [Outro: harmonica, acoustic guitar, ocean waves] [Spoken, deep voice] Leev. Leev mit Hart. Lach, wenn du kannst. Un wenn de Storm torüchkümmt … [Whispered] Sett de Segels. [Distant owl call]
