👑 فصل 2️⃣2️⃣👑 قسمت 1️⃣4️⃣👑 داستان بیژن و منیژه بخش 2️⃣👑 1️⃣6️⃣📝 4️⃣0️⃣👑

هوــــــــــــــــــــــــــــــــهوهوووووــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ گـــــــــــــــــــــــــیییییو گیییییـــــــــــــــــــــــــــــــــــو گودرزــــــــــــ [Verse] برو آفرین کرد گودرز و گیو که ای نامبردار و سالار نیو دلیر از تو گردد بهر جای شیر سپهر از تو هرگز مگرداد سیر ترا جاودان باد یزدان پناه بکام تو گرداد خورشید و ماه [Verse2] همه بنده کردی تو این دوده را زتو یافتم پور گم‌بوده را ز درد و غمان رستگان تویم بایران کمربستگان تویم بر اسبان نشستند یکسر مهان گرازان بنزدیک شاه جهان چو نزدیک شهر جهاندار شاه فرازآمد آن گرد لشکرپناه [Verse3] پذیره شدش نامدار جهان نگهدار ایران و شاه مهان چو رستم بفر جهاندار شاه نگه کرد کآمد پذیره براه پیاده شد و برد پیشش نماز غمی گشته از رنج و راه دراز [Bridge] جهاندار خسرو گرفتش ببر که ای دست مردی و جان هنر تهمتن سبک دست بیژن گرفت چنانکش ز شاه و پدر بپذرفت بیاورد و بسپرد و بر پای خاست چنان پشت خمیده را کرد راست [Verse4] ازان پس اسیران توران هزار بیاورد بسته بر شهریار برو آفرین کرد خسرو بمهر که جاوید بادا بکامت سپهر [Church ] Roooooooooohooooooohohohooooo Rororooooooooo ـــــــــــــــroopoـــــــــــــــــــroـــــــــــــــــــــroo روروروزگااااااارـــــــــــــــــ خنک زال کش بگذرد روزگار بماند بگیتی ترا یادگار خجسته بر و بوم زابل که شیر همی پروراند گوان و دلیر خنک شهر ایران و فرخ گوان که دارند چون تو یکی پهلوان وزین هر سه برتر سر و بخت من که چون تو پرستد همی تخت من به خورشید ماند همی کار تو بگیتی پراگنده کردار تو بگیو آنگهی گفت شاه جهان که نیکست با کردگارت نهان که بر دست رستم جهان‌آفرین بتو داد پیروز پور گزین گرفت آفرین گیو بر شهریار که شادان بدی تا بود روزگار سر رستمت جاودان سبز باد دل زال فرخ بدو باد شاد بفرمود خسرو که بنهید خوان بزرگان برترمنش را بخوان چو از خوان