หมึกแห่งกาลเวลา

(ท่อนที่ 1) ป้าแจ๋ว ลุงแห้ว ลุงเชียร น้าเจตน์ผู้ทรงคุณค่า คือแสงดาวบนฟากฟ้า เขตน้ำหมึกผู้บันทึกเรื่องราว ทั้งทำเนียบ รัฐสภา หนทางของผู้กล้าหาญ ร่วมจารึกวีรกรรมผ่านกาล ให้อนุชนได้เรียนรู้ (ท่อนฮุก) หมึกแห่งกาลเวลายังไม่ลบเลือน เสียงของท่านยังเตือนใจผู้คน อุดมการณ์นักข่าวยังคงสถิตทุกช่วงยาม แม้ท่านลาลับไป แต่แสงของงานยังดำรง (ท่อนที่ 2) สื่ออาวุโสที่คนกล่าวถึง ด้วยใจเคารพมายาวนาน เจ็ดสิบถึงเก้าสิบปีที่ท่านยืนหยัดเป็นพลัง วันนี้เดินทางสู่สุคติ ตามวิถีแห่งกาล เหลือไว้คือความหมายแห่งงาน ที่ไม่เคยจางหาย (ท่อนฮุก) หมึกแห่งกาลเวลายังไม่ลบเลือน เสียงของท่านยังเตือนใจผู้คน อุดมการณ์นักข่าวยังคงสถิตทุกช่วงยาม แม้ท่านลาลับไป แต่แสงของงานยังดำรง (ท่อนปิด) ให้เรื่องราวของท่านเป็นบทเรียน ให้แสงเพียรส่องนำผู้ตาม เหล่านักข่าวผู้กล้าหาญคือแรงบันดาลใจนิรันดร์ หมึกที่ท่านฝากไว้นั้น…ยังขับขาน