[Zwrotka 1] Na klatce został stary ślad, wyblakłe serce i imion inicjały . W szufladzie leży stary list, do którego nie wracam już. Twoje imię gdzieś na dnie lat, między zdaniami sprzed dawnych dni. Czas zabiera to, co chce, a wspomnienia zostawia mi. [Refren] Bo czasu nie można zawrócić, nie przeżyjesz dwa razy tych samych dni. Choćbyś chciał jeszcze raz tam wrócić, czas zamyka za nami drzwi. Zostaje tylko wspomnienie, kilka zdjęć i znajomy śmiech. To, co było kiedyś codziennością, wraca do nas jak sen. [Zwrotka 2] Na zdjęciach jest tamten świat, nasze uśmiechy, tamten czas. A ty mówiłeś wtedy mi, że jeszcze wszystko czeka nas. Byliśmy jak niekończący się film, bez napisów i końca scen. Nie wiedzieliśmy wtedy, że to wszystko kiedyś skończy się. [Refren] Bo czasu nie można zawrócić, nie przeżyjesz dwa razy tych samych dni. Choćbyś chciał jeszcze raz tam wrócić, czas zamyka za nami drzwi. Zostaje tylko wspomnienie, kilka zdjęć i znajomy śmiech. To, co było kiedyś codziennością, wraca do nas jak sen. [Bridge] Może kiedyś na końcu dróg znów przyniesie cię do mnie wiatr. Może usłyszę twój znajomy głos i na chwilę zatrzyma się świat. Ale nie cofnę wskazówek już, nie odnajdę zgubionych chwil. Tylko czasem zamykam oczy i znów jesteśmy jak wtedy — ja i ty. [Refren – finał] Bo czasu nie można zawrócić, każdy dzień tylko raz się tli. Można wracać do niego myślą, lecz nie zatrzymać już dni. Zostają nasze wspomnienia, choć rozdzielił nas czas. Bo są chwile, które mijają, ale żyją dalej w nas.
