[Intro — Karanlık, Gizemli] (Ney solo, derin bas ve dramatik yaylılar) (Fısıltılı erkek vokal) Nefs... yalnızca nefs... Dünya... koca bir dünya... [Verse 1] Dünya peşinde koşarken kendini unutanlar, Nefsin karanlık yolunda kaybolup gidenler. Altın, gümüş biriktirir, doymaz bir türlü gözleri, Servet içinde kaybolur, unutur kendi özünü. [Verse 2] Bir avuç para uğruna vicdanını satanlar, Geçip giden ömrün kıymetini hiç anlamazlar. Her adımda servet peşinde, her hayalde makam, Gaflet içinde yaşarlar, geçer gider zaman. [Chorus — Powerful Turkish Male Vocal] Nefsine kul olanlar, dünyadan ne bulacak? Bir gün ölüm kapısında servet kimde kalacak? Kibir atına binerek hakikatten kaçarlar, Sonunda pişman olup gözyaşına boğulurlar. Nefsine kul olma, ey insan, artık uyan! Dünya denen bu serap aldatır seni her an. Altınların kalır geride, gider bir gün bu can, Sevgi, vicdan ve iman, insana kalan en büyük hazine! [Verse 3] Düşeni ezer geçer, kendini üstün sanır, Serveti arttıkça insanlığından uzaklaşır. Sadakati unutur, dostluk ona bir hiçtir, Nefse esir olan kalbe hakikat bile güçtür. [Chorus — Emotional, Strong Vocal] Nefsine kul olanlar, dünyadan ne bulacak? Bir gün ölüm kapısında servet kimde kalacak? Kibir atına binerek hakikatten kaçarlar, Sonunda pişman olup gözyaşına boğulurlar. [Bridge — Dramatic Gijjak Solo] (Uyanış çağrısı, güçlü erkek vokal) Uyan ey insan, aç artık gözlerini! Kır nefsinin zincirini, bul hakikat izlerini! Toprak altında kalır tahtın ve servetin, Seni yaşatır geride bıraktığın iyiliğin! [Final Chorus — Grand Orchestral Finale] Nefsine kul olma, ey insan, artık uyan! Ömür dediğin misafirdir, beklemez seni zaman. Altınların kalır geride, gider bir gün bu can, Sevgi, vicdan ve iman, insana kalan en büyük hazine! [Outro — Deep Whisper, Fading Ney] Nefse kul olma... Kul olma... Dünya fanidir... Ey insan, kendini tanı... (Final whisper) Yalnızca nefs... Yalnızca nefs...
