Zo lang als ik me herinner waren jullie een wij Niet altijd zonder woorden niet altijd zonder strijd Maar altijd in dezelfde richting altijd weer zij aan zij Zo lang als ik me herinner waren jullie een wij Toen mijn fiets verdwenen was kwam ik thuis in tranen Mama ging met mij op zoek en leidde alles weer in goede banen En ergens in die kleine dingen zonder dat ik het begreep Leerde ik wat thuiskomen was en wat een mens nooit meer vergeet Zo lang als ik me herinner waren jullie een wij Twee verschillende mensen maar steeds weer zij aan zij En pas nu ik ouder word zie ik wat ik toen niet zag Hoe de liefde stil blijft groeien van dag tot dag Er was muziek op zondagmiddag een boek op schoot, licht door het raam De tijd leek daar wat langzamer alsof niemand ergens naartoe wilde gaan Papa bouwde van gewone dingen iets wat nergens anders bestond Een hangmat van een oude loper een avontuur vlak bij de grond Zo lang als ik me herinner waren jullie een wij Twee verschillende mensen maar steeds weer zij aan zij En pas nu ik ouder word zie ik wat ik toen niet zag Hoe de liefde stil blijft groeien van dag tot dag Een hand door het haar terwijl de auto rijdt Een kop thee die al klaarstaat net zoals altijd Duizend kleine dingen die niemand echt beschrijft Tot je op een dag beseft dat juist daarin de liefde blijft Zo lang als ik me herinner waren jullie een wij En misschien blijf ik altijd een beetje dat meisje Dat naar jullie heeft gekeken En pas veel later begreep hoeveel er met mij is meegegaan Want als jullie iets herkennen in wie ik geworden ben Dan hoop ik dat jullie weten Dat er ook iets van jullie met mij is meegegaan
