KO'NGIL SADOSI [Monologue] Bir kulgi - kelar, Bir yeg' i - kelar. Bu olamdan ketgim kelar. Bilaman - usha kun yetib kelar. Me-h-nat q'lasan -- q'lasan, bir oz rohatin topasan. Endi g'am tashvishdan q'utulganingda - yangisin kurasan. Tushunmeman bu hayot q'onuniga -- to'g'ri a'badiy emas, hamma ketar o'z uyiga. Ammo niyyatim to'g'ri - borgim kelar a'badiy - bog'u ro-hat to'yiga. Umrim o'tdi mazmun izlab Zulm va adovatlarga - adolat istab. Endi ishim yo'q bu hayot tashvishidan - q'aniydi o'ta olsam usha ,, im-ti-hon ,, ko'prigidan. Nega ?! - nega degan savolim tuganmas. Odamlarning va'dasiga kunglim chopmas. Kulib turib nish tiq'ar ortingdan , bilinmas. Odam ,, Olasi ,, ichida, kuzimizga ko'rinmas. Mayli har kim Usta uz I'shiga, Bizni ishonchimiz komil har Kim q'ilar o'z - o'ziga. Ohir oq'ibat topasan g'lgan i'shingda nug'son - chunki yurmading HAQ' ila, ey - Inson ! Barcha topgan - tutganlaring Sarobb ! Ko'rmadingmi saro'yu - q'asrlar Harobb... Bu hayot ishlari barchasi taq'dir tuh-fasi. Gunohu - savobga yurganingda, bilginki bu usha ,, Imti-hon ,, nuq'tasi !!! -- E'-hh aldangan INSON ! [continuation and lengthening of music] ---- [fading flute] [end]
