
[Intro: Fast staccato Gregorian chanting "Dies Irae", pounding techno kick, 15s] [Verse 1: Tenor, sharp, rhythmic, driving with the beat] Patrzaj, jak ptak swobodny... w zimny błękit wzlata! Z dala od brudnych spraw... tego nędznego świata! Nie zna on pętni świata... nie zna jarzma dłoni, Gdy za słońcem w zachwycie... przez chmury pogoni! [Hook: THE DROP - Massive industrial bass, Gregorian choir shouting "SURGE!"] AZYL! (Surge!) WOLNOŚĆ! (Rise!) Bierz to... teraz! [Chorus: EXPLOSIVE TECHNO-OPERA, Tenor high register, soaring melody over fast beat] Bądźmy jak ptaki, co niebo kochają, W locie swym życie i wolność witają! Gniazdo ich — bastion, azyl nieugięty, W nim każdy trud ich miłością zaklęty! [Verse 2: Driving synth pulse, breathless energy, sharp tenor delivery] Lecz gdy mrok słońce zgasi... gdy burza uderzy, Ptak do swojej twierdzy... jak do portu bieży! Z mozołem wite gniazdo... z gałązek i stali, Byśmy w tym pustym świecie... WRESZCIE OCALELI! [Bridge: Sudden silence, one high crystal note, then building Techno-Orchestra] Zejdź tu na moment! Spójrz na to gniazdo! Świeci nad nami... JAK KRWAWA GWIAZDA! [Extreme Tenor High Note] FLYYYYYY! [Final Chorus: Maximum sonic speed, Gregorian-Techno hybrid frenzy] Bądźmy jak ptaki, co niebo kochają! [Outro: Fast fading techno pulse, echoing monks, final sharp cutoff] Mój bastion. Mój azyl. [End]

