［1］ Bahar e, ev rê divê bihar be, rêya ku min li bendê bû Lê ez dimeşim bêyî ku bixwazim pêş ve biçim, ji sîwela duhê dûr Bahar e, bihar e, çima wisa ye tenê dilê min hîn jî sar e Tevî ku bi qehqehê re ez jî dikim qehqeh, di hundir de rûyê min gerg e ［2］ Ronahiya nazik tê hundir, lê hestên min yên cemidî ne tevger dikin Tevî germbûna derve, nikarim bi kêfxweşî gav bavêjim, ez li xwe aciz dibim Bahar e, bihar e, dem derbas dibe bêyî rastiyê bibêjim Her car ku dibêjim “baş im”, bi hêdî hêdî derew zêde dibin ［3］ Ronahî û sîwe di vê demê de digerin, hestên ku nikarim bibaxşim dimînin Bê rêyek ji bo rawestandina wan, ez dihejim wekî ku ez diqerqişim Bahar e, bihar e, lê dîsa jî divê ez li pêş binêrim Li kûrên dilê min winda bûyî, bi bêdengî veşartî dimîne
