Titel: Twintig Jaar Se Winters (Vers 1) Die horlosie tik teen die kaal wit muur Die skadu's rek met elke koue uur Ek kyk na die foto's teen die raam En fluister sag jou amper vergete naam Twee dekades het soos sand deur my vingers gegly Maar die letsels van gister het hier gebly (Koor) Want twintig jaar se somers word twintig jaar se winters Die warm lig breek op in duisend koue splinters Weet jy hoe veel alleen-aande het ek hier gewag? En op hierdie presiese dag, onthou ek die tyd Ja, ek onthou die tyd soos die huldeblyk -sintuie (Vers 2) Die reuk van koffie en die koue reën Herinner my ek is vanaand weer alleen Die wind waai hard deur die oopgemaakte deur En bring die spoke van die verlede weer My oë sien die spore wat die tyd kom los In hierdie harde, grys binnelandse bos (Koor) Want twintig jaar se somers word twintig jaar se winters Die warm lig breek op in duisend koue splinters Weet jy hoe veel alleen-aande het ek hier gewag? En op hierdie presiese dag, onthou ek die tyd Ja, ek onthou die tyd soos die verskerpe sintuie (Brug) Dis in my vel, dis in my bloed, dis in my gees Ek kan nie weghardloop van wat moes wees My ore hoor jou stem in die stilte roep Jou voetstappe weerklink nog op die stoep Elke sintuig is ingeteken op jou spoor Dis 'n geveg wat ek lankal reeds verloor (Koor) Want twintig jaar se somers word twintig jaar se winters Die warm lig breek op in duisend koue splinters Weet jy hoe veel alleen-aande het ek hier gewag? En op hierdie presiese dag, onthou ek die tyd Ja, ek onthou die tyd soos die ingestelde -sintuie (Outro) Ingeteken... op my nuwe sintuie. Die tyd staan stil. Twintig jaar se winters. Alleen-aande.
