Z czasów PRL-u pochodzi to przewrotne tango, będące satyrycznym obrazem gospodarczych absurdów i codzienności tamtej epoki. Tekst Andrzeja Jareckiego, muza wokal i grafika Sztuligencja Łaskawa, z humorem i ironią rozprawia się z socjalistyczną rzeczywistością. Po latach wracamy do niego w nowej interpretacji – bo dobry kabaret nigdy się nie starzeje! Całość ogarnął: Darek z Mazur ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ Niecnie pod nami kopie dołki kapitalizm Znowu perfidna myśl im w głowach się zalęgła Nie chcą kupować naszej walcowanej stali Jak na przekór zaniżyli ceny węgla Wywalcowana stal Jeszcze gdzieniegdzie idą kalafiory A w sercu smutek i żal Kierownik sklepu wyszedł, bo jest chory Ktoś smutne tango na gitarze gra Stare tango importo-eksporto Jednemu śmiech, drugiemu łza Omnia mea mecum porto Za naszą forsę dobrze grzeje ich centralne Ich ciała, wbrew historii, żywe wciąż i gibkie Patrz, jak z burżujką burżuj w wieczory upalne Zakąsza polskim eksportowym grzybkiem Marynowany grzyb Opustoszała z jagód stoi puszcza To najsmutniejsza ze styp Salon spowity w niejadalnych bluszczach Ktoś smutne tango na gitarze gra Stare tango importas-eksportas Jednemu śmiech, drugiemu łza Hannibal ante portas Przybywaj, cudzoziemcze, na odstrzał jeleni Jeszcze ci kiedyś w gardle stanie polski bekon A czysta wódka wnętrze w ogień ci zamieni My z dolarami twymi będziemy daleko La vodka polonaise Szumi rodzimie w zbożu i kartoflach Przez pole leci pies Za nim dziewczęta w niemodnych pantoflach Ktoś smutne tango na gitarze gra Stare importo-eksporto tango Jednemu śmiech, drugiemu łza A wszystkim - nil desperandum Bo przecież kiedyś słońce jaśniej nam zaświeci Będziemy stal walcować i sami walcować I tylko oni jedni, i tylko poeci Będą myśleć, jak świat przebudować Przebudowany świat Już wszędzie pełno stali i warzywa Rozkwita szczęście i ład Tylko niejedna dziewczyna już siwa Ktoś czasem tango na gitarze gra Stare tango importo-eksporto Jednemu śmiech, drugiemu łza Omnia mea mecum porto. Omnia mea mekum porto...
