Nocny przelot - Czwartek 23:59

[intro] [Zwrotka 1] Miasto już powoli kładzie się do snu, Tylko ja na dachu, szukam wolnych dróg. Czwartkowy wieczór, cisza gęstnieje jak mgła, Podpinam baterię, niech ta maszyna trwa. Kalibracja dżojstika, diody mrugają na wspak, Zaraz oderwę się od ziemi, dam im jasny znak. [Zwrotka 2] Śmigła tną powietrze, nagły, krótki świst, Wznoszę się nad bloki, jak wysłany list. Z góry świat to matryca, punkty jasnych barw, Uciekam od rutyny, od codziennych skarg. Zasięg trzyma mocno, sygnał czysty jak łza, Nocna eskapada, tylko dron i ja. [Refren] Lećmy tam, gdzie neonowy blask, Zanim piątek rano znów zatrzyma czas. W górze pusto, w dole światła śpią, Czwartkowa noc – to jest mój własny dom. Oczy sokoła, serce z krzemu i stali, Zostawiamy wszystko, co nas dotąd wypalało w oddali. [Choir (Chór)] (Wyżej, wyżej, ponad dachów cień...) (Dalej, dalej, zanim wstanie dzień...) (Zasięg, wizja, nocny, cichy lot...) (Czwartek pisze swój ostatni zwrot...) [Drop Instru-elektro Głęboki, pulsujący bas imitujący niskie wibracje silników. Szybkie, syntetyczne arpeggio, które narasta, a potem gwałtownie "pęka" w czysty, futurystyczny rytm techno-house. Dźwięki przesterowanych zakłóceń radiowych wplecione w główny motyw] [Zwrotka 3] Przelatuję nad mostem, rzeka lśni jak tusz, Dystans na ekranie – tysiąc metrów już. Kamera w 4K chwyta każdy cienia ruch, Jestem tu duchem, choć sprzęt ma swój słuch. Zimny wiatr na twarzy, choć dłonie mam w cieple, W tej jednej minucie wszystko idzie lepiej. [solo] [Zwrotka 4] Bateria na wykończeniu, czas powoli wracać, Muszę bezpiecznie tę podróż dziś pozamykać. Lądowisko czeka, dioda zmienia ton, Ostatnie okrążenie, mój cyfrowy tron. Jutro będzie praca, kawa i pośpiech zły, Ale dzisiaj w czwartek, miałem te sny. [Refren] Lećmy tam, gdzie neonowy blask, Zanim piątek rano znów zatrzyma czas. W górze pusto, w dole światła śpią, Czwartkowa noc – to jest mój własny dom. Oczy sokoła, serce z krzemu i stali, Zostawiamy wszystko, co nas dotąd wypalało w oddali. [solo] [Refren] Lećmy tam, gdzie neonowy blask, Zanim piątek rano znów zatrzyma czas. W górze pusto, w dole światła śpią, Czwartkowa noc – to jest mój własny dom. Oczy sokoła, serce z krzemu i stali, Zostawiamy wszystko, co nas dotąd wypalało w oddali. [outtro]