[Verse 1] Er was eens een projectleider, zo duister en gemeen Hij strafte zijn team met een pieleklets, Zo ongezien Zijn frustraties, Een bron van macht en pijn Hij genoot van hun angst en hun verdriet, Het moest wel zo zijn [Chorus] Pieleklets, pieleklets, Zo hard en zo gemeen De projectleider straft zijn team, Ze hebben geen idee Pieleklets, pieleklets, Een symbool van zijn tirannie Maar nu is het genoeg, Er dreigt totale escalatie Couplet 2: De projectleden sidderden en beven, Voor zijn harde hand Verzet was zinloos, Hij zwaait de scepter in project-land Maar na veel leed, kwam aan zijn bewind een eind. De projectleider ontslagen, Zijn team werd bevrijd. [Chorus] Pieleklets, pieleklets, Zo hard en zo gemeen De projectleider straft zijn team, Ze hebben geen idee Pieleklets, pieleklets, Een symbool van zijn tirannie Maar nu is het genoeg, Er dreigt totale escalatie [Bridge] Nu is er rust en vrede, Blijdschap heerst in het team Geen angst meer voor de pieleklets, Het lijkt een verre dream De projectleider is weg, Het is tijd om verder te gaan, De piele is afgehakt Zonder zijn tirannie te doorstaan [Big finish]
