พอพาน (พอดี พาไปนิพพาน)

พอพาน (พอดี พาไปนิพพาน) [Verse 1] ในยุคเอไอ ข้อมูลไหลทะลัก โลกหมุนเร็ว ใจเราก็วุ่นวาย โลภอยากรู้ โกรธที่ไม่สมใจ หลงในอัลกอริทึม ลืมตัวตนแท้ แต่พระองค์สอนไว้ ในไตรปิฎก มัชฌิมาปฏิปทา ทางสายกลางแหละ ไม่น้อยไม่เกิน พอดีคือคำตอบ ใช้ปัญญาเลือกสรร อย่าให้ AI พาเพลิน [Chorus] พอพาน... พอพาน... พอดีแล้วพาใจไปสู่ความสงบ ดับตัณหา ตามอริยสัจสี่ นิพพานใกล้แค่ใจ ไม่ต้องไกลฟ้า พอพาน... พอพาน... ในยุคเครื่องจักร เรายังมีสติ ไตรลักษณ์สอน ทุกสิ่งไม่เที่ยง พอดีแล้วพานเรา หลุดพ้นทุกข์ได้ [Verse 2] AI ฉลาดแต่ไร้จิตใจ ช่วยคำนวณ แต่ไม่แทนการเจริญกรรมฐาน อย่าประมาท อย่าปล่อยให้มันครอบงำ ใช้เป็นเครื่องมือ พาไปหาธรรมะ พระพุทธเจ้าตรัส ความไม่ประมาทคือยอด ไม่เผลอในโลกเสมือน หมั่นมีสติเสมอ ศีล สมาธิ ปัญญา สามสิกขา พอดีในชีวิต พานสู่มรรคผล [Bridge] อนิจจัง... ทุกขัง... อนัตตา... สิ่งที่ AI สร้าง ก็ดับสูญได้ อย่ายึดติดในข้อมูลกองโต ปล่อยวางแล้วใจเย็น เหมือนไฟดับสนิท [Chorus (ซ้ำ + Outro)] พอพาน... พอพาน... พอดีแล้วพาใจไปนิพพาน ยุคเอไอนี้ เรายังปฏิบัติได้ พระไตรปิฎกนำทาง ตลอดกาล พอพาน... พอพาน... (ค่อย ๆ เบาลง) ใจพอดี... พานสู่ความสุขแท้...