
I bin eigentlich a Typ, den bringt so schnöll nix aus der Ruah, i schau beim Weltuntergang ganz entspannt von Weitn zua. Ob der Benzin jetzt teurer wird oder die Milch sauer is, i hab ma dacht: „Geh bitte, des is alles nur a G’schiss.“ I war der König der Gelassenheit, die Ruhe sölbst in Person, doch seit gestern Abend hab i a ganz andere Kondition. I hab g'wartet, i hab g'schaut, i hab gar nix gsagt, doch jetzt hat das Schicksal bei mir ordentlich nachgefragt! (Jetzt reicht's ma!) Weil des is ma net mehr wurscht, na, des geht ma jetzt zu nah - des brennt ma in der Sö’n, des is einfach nimmer wahr! I hab jahrelang nur g’lacht, wann’s rundherum hat g’scheppert, doch jetzt fühl i mi auf amol so richtig ordentlich deppert. Na, des is ma net mehr wurscht – do hört der Spaß jetzt auf, do setz i mir mein Zorn jetzt wie an steirischen Huat auf! Es geht net um die Steuern und a net um die Politik, es geht um was vü Tieferes, um an ganz besond’ren Kick. I steh beim Würstelstandl an, der Hunger is a Wahnsinn, i g’frei mi auf mei Klobasse, da steckt ja a Tiefe drin. I sag: „A Eitrige mit Buckel bittschee, schorf und mit a Semmel“, doch der Typ schaut mi nur an und sagt: „Sowas hamma nimmer, Hammel!“ Und des is ma net mehr wurscht, na, des geht ma jetzt zu nah, a Würstelstand ohne Würstel – des is einfach nimmer wahr! I hab jahrelang nur g’lacht, wann’s rundherum hat g’scheppert, doch ohne meine Klobasse, da fühl i mi deppert. Na, des is ma net mehr wurscht – do hört der Spaß jetzt auf, do setz i mir mein Zorn jetzt wie an steirischen Huat auf! Man kann ma alles nehmen: Mei Geld und mein Verstand, mei altes Moped und des bisschen Stolz im Alpenland. Aber wehe, einer wagt es, mir mei Jaus’n zu verhau’n! (Des is Krieg! Fix noch amol!) Na, des is ma net mehr wurscht... Geh, lass des Saxophon noch a bissl spielen... Des klingt wenigstens nach was, wenn's schon ka Wurscht gibt...

