
Diu tôhter der schattenmûle - Daughter of the Shadow Mill
[Verse 1] Tægelîch rûfet daz rade sô lût, ich, des mülers tôhter, hôr’ ez als ê. swenn’ under deme hûs der bôden glût, sô dunket mich, swær schrit dar unde gê. Mîn vater hût’ die mûle vaste, doch birget ez mê dan korn und laste. [Chorus] Rade, rade, rûmet den tac! Rade, rade, bringt mir gemac! Hei, rauschet, rauschet, wazzer so frî! Mîn herze tanzet bî mûle dâ bî! [Verse 2] Mîn bruoder zwein und die gesellen mê, sie flüstern heimlîch bî nacht und stîn. ich hôr’ ir rede in dem windeswe, sô wazzer umbe daz rade schrîn. Diu schatte gelden mir als varre, als wær’ iht schwarzes spil darinne. [Verse 3] Ich sach’ mîn vater mit vremlîchem glanz, ein lieht, daz als ein bluotes schîn. er warfet krût in des wassers tanz, als möhte er einen geiseln iên. Dô wurd mir küel an mînem herzen, daz binnen der mûle stiument kerzen. [Chorus] Rade, rade, rûmet den tac! Rade, rade, bringt mir gemac! Hei, rauschet, rauschet, wazzer so frî! Mîn herze tanzet bî mûle dâ bî! [Verse 4] Dô kam ein schatte mit glûtigem schîn, unz an den steg, dâ ich alleine stuont. niht mîn vater rief: „töchterlîn, mîn!“ nê, eine stimme, diu under der erde ruont. Sî lachete schalklîch in der naht, als hêt ein ungeist sîn kraft erwacht. [Bridge] „Dû tôhter zarter, ich bin der niht, den liute nennent vater — ich kum’ von tiefer fiht. Wilt herren werden über rade, nacht und mære mîn, so gib mir ein wîgenwort — und dû wirst mîner herrîn sîn.“ [Chorus 2] Rade, rade, rûmet den tac… Rade, rade – ich wæne: ich mac… Hei, rauschet, rauschet – nâch mînem gebôt… und swie ich spriche… sô ist ez getôt. [Chorus 2] Rade, rade, rûmet den tac… Rade, rade – ich wæne: ich mac… Hei, rauschet, rauschet – nâch mînem gebôt… und swie ich spriche… sô ist ez getôt. Translation: [Verse 1] Daily the wheel cries out so loud, I, the miller’s daughter, hear it the first. When beneath the house the ground glows hot, it seems to me something heavy walks down there. My father guards the mill so well, yet it hides more than grain alone. [Chorus] Wheel, wheel, clear the day! Wheel, wheel, bring me ease! Hey, rush, rush, waters so free! My heart dances beside the mill with all of you! [Verse 2] My two brothers, and even more workers, whisper secretly by night and stone. I hear their talk within the wind, while water cries within the wheel. The shadows seem to me like beasts, as if some dark game were inside. [Verse 3] I saw my father with a strange gleam, a light that shone as if it were blood. He cast herbs into the dancing water, as though he called upon a spirit. Then cold crept into my heart, for candles burned within the mill. [Verse 4] Then came a shadow with a burning glow, up to the footbridge where I stood alone. It was not my father calling: “Little daughter, mine!” No— a voice that rests beneath the earth. It laughed mischievously in the night, as if some demon’s power had awoken. [Bridge] “You tender daughter, I am not he whom the men call father — I come from deep darkness. If you would be mistress over wheel, night, and all my lore, then give me but a single word, and you shall be my lady.” [Chorus 2] Wheel, wheel, clear the day… Wheel, wheel — I think: I can… Hey, rush, rush — at my command… and whatever I speak… so it is done.

