die klavier in die hoek speel homself 'n wysie uit 'n reeks, altyd nommer nege die vis in die tenk swem sy agt-vormige pad en die palm langs die hysbak het stof op sy blare maar niemand vee dit af nie ek het jou nommer op 'n kaartjie geskryf en dit vergeet in 'n baadjie wat ek nie weer gaan dra nie die ontvangs glimlag met 'n gesig van glas sy sê ons het jou naam al het ek nooit bespreek nie jou bed is gereed alles is versorg die kamer is gemaak vir iemand wat nie gaan kom nie en die musiek hou aan, en die musiek hou aan, en die musiek speel deur die nag uit die mure ek onthou jou nou in laer resolusie jou gesig wat te veel keer gestoor is elke keer 'n bietjie sagter, 'n bietjie meer verkeerd en op 'n dag is jy net kleur net kleur waar 'n siel moes wees net kleur jou bed is gereed alles is versorg die kamer is gemaak vir iemand wat nie gaan kom nie en die musiek hou aan, en die musiek hou aan, terwyl die tapyt stadig deurloop buite is dit altyd tien voor drie buite hang 'n son wat nie sak nie en ek sit in die stoel by die venster met 'n tydskrif uit 'n jaar wat nooit gebeur het nie en ek is die enigste gas die enigste gas ons sien u weer ons sien u weer die foyer bly oop maar die lied maar die lied speel aan
