[Verse 1] Áin grætur silfurtár sín, ber með sér hvísl sem enginn heyrir. Skuggi fellur þegar sólin varpar ljósi sínu, týnd bergmál í brotnum dölum. [Chorus] Ó, þögli skógur, grát, grát. Rætur rifnar úr jörðu, skildar eftir þurrar. Við tökum, við brennum, við spyrjum ekki hvers vegna. Ó, þögli skógur, grát. [Verse 2] Fjöllin falla, hjörtu þeirra afhjúpuð. Vindurinn veinar af sorg gegnum eitrað loftið. Himinninn var blár, nú hulinn blágráu. Stjörnurnar hverfa, þær hafa villst af leið. [Pre-Chorus] Við skiptum grænu fyrir gull, hita fyrir kulda. [Chorus] Ó, þögli skógur, grát, grát. Rætur rifnar úr jörðu, skildar eftir þurrar. Við tökum, við brennum, við spyrjum ekki hvers vegna. Ó, þögli skógur, grát. [Bridge] Spörfuglinn syngur til tóms himins, einmanlegt lag fyrir heim sem er horfinn. Ef við hlustuðum, væri það þá of seint? Eða höfum við þegar ákveðið örlög þeirra? Translation: [Verse] The river weeps its silver tears, carrying whispers that no one hears. A shadow falls when the sun casts its light, lost echoes in broken valleys. [Chorus] O silent forest, weep, weep. Roots torn from the earth, left behind dry. We take, we burn, we do not ask why. O silent forest, weep. [Verse 2] The mountains fall, their hearts exposed. The wind howls with sorrow through the poisoned air. The sky was blue, now veiled in blue-grey. The stars disappear, they have lost their way. [Pre-Chorus] We trade green for gold, warmth for cold. [Bridge] The sparrow sings to an empty sky, a lonely song for a world that is gone. If we listened, would it then be too late? Or have we already decided their fate?
