(intro) (Zwrotka 1) Szyby mokre od deszczu, niebo siwe i chłodne, A myśli uciekają tam, gdzie ziemia dziś odpocznie. ROD WYGON pod chmurami w zimowym śpi letargu, Czeka na słońca blask i zapach świeżych kwiatów. (Refren) Choć sezon jeszcze drzemie, my wciąż o nich pamiętamy, Nasze małe królestwa pod czujnym okiem mamy. Bo Wygon to nie tylko grządki i altany, To kawałek serca, który jest przypilnowany! (Zwrotka 2) W telefonie kliknięcie – cyfrowy świat z rana, Okiem kamery sprawdzam, czy furtka jest nie ruszana. Czy śnieg już stopniał z dachu, czy płot stoi jak stał, Monitoring nie drzemie, by nikt nam wejść nie śmiał. (Refren) Choć sezon jeszcze drzemie, my wciąż o nich pamiętamy, Nasze małe królestwa pod czujnym okiem mamy. Bo Wygon to nie tylko grządki i altany, To kawałek serca, który jest przypilnowany! (solo) (Zwrotka 3) Lecz ekran to za mało, więc czasem wpadnę zerknąć, Przejść się mokrą alejką, poczuć tę dawną lekkość. Gumiaki w błocie tańczą, sprawdzam każdy kąt, By wiosna nas zastała gotowych na ten krok. (solo) (Zwrotka 4) Jeszcze chwila cierpliwości, mróz w końcu odpuści, Ziemia wypuści pąki, zielenią nas ugości. Działeczki nasze wierne, my was nie zostawimy, Przez kamery i wizyty – bezpiecznie przezimujemy. (Refren) Choć sezon jeszcze drzemie, my wciąż o nich pamiętamy, Nasze małe królestwa pod czujnym okiem mamy. Bo Wygon to nie tylko grządki i altany, To kawałek serca, który jest przypilnowany! (solo) (Refren) Choć sezon jeszcze drzemie, my wciąż o nich pamiętamy, Nasze małe królestwa pod czujnym okiem mamy. Bo Wygon to nie tylko grządki i altany, To kawałek serca, który jest przypilnowany! (outtro)
