(INTRO chór gregoriański – niski, jednostajny na jednej sylabie / łacińskie brzmienia bez znaczeń): Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa In tenebris… veritas. Quis es tu… (ZWROTKA I żeńskie solo – ciemne, operowe): Nie każda cisza jest spokojem. Nie każda noc daje odpoczynek. Są chwile, gdy milczenie patrzy wprost w oczy. Nie mówi, czego chce. Nie obiecuje niczego. Tylko zostawia pytanie, które nie chce odejść. (REFREN chór mieszany + gregoriański w tle): To jest cisza, która pyta, bez słów, bez litości. To jest cisza, która pyta, kim jesteś — gdy nikt nie widzi. (chór gregoriański): Quis es tu… (ZWROTKA II męskie solo – niski, spokojny): Nie ma tu znaków ani drogowskazów, nie ma „dobrze” i „źle”. Jest tylko przestrzeń, która nie chce być zagłuszona. W tej ciszy nie można się schować, nie da się jej ominąć. Ona nie krzyczy — ona czeka. (REFREN chór szeroki, wolny): To jest cisza, która pyta, bez pośpiechu i gniewu. Nie szuka odpowiedzi — szuka prawdy. (gregoriański chór męski) In tenebris… veritas. (MOST dialog solowy, bardzo oszczędny): (Głos żeński): A jeśli nie znam odpowiedzi? (Głos męski): A jeśli pytanie jest odpowiedzią? (chór bardzo cicho): — Aaaaah… — (ZWROTKA III żeńskie solo – prawie szept): Może nie trzeba dziś wiedzieć, może nie trzeba nazywać. Może wystarczy pozostać tam, gdzie cisza boli. Bo tylko to, co naprawdę ważne, nie daje się zamknąć w słowach. I tylko taka cisza potrafi prowadzić dalej. (REFREN FINAŁOWY pełny chór, głęboki, bez rozwiązania): To jest cisza, która pyta… i nie przestaje. Nie po to, by ranić — lecz by obudzić. (chór gregoriański): Obudź się w ciszy (CODA organy + chór wygasający): Pytanie zostaje. Odpowiedź jeszcze nie przyszła. A ty czekasz w ciszy
