[Verse 1] เหรียญทุกเหรียญจากเหงื่อบนหน้า ไหลจากแรงงานของผู้คนมา หวังให้เมืองก้าวไปข้างหน้า แต่กลับเงียบหายในม่านกำมะหยี่ โต๊ะยาวยังเต็มด้วยงานฉลอง เสียงพิณลอยคลอทุกค่ำคืน ขณะที่คนอีกนับหมื่น ยังยืนต่อแถวรอความหวัง [Pre-Chorus] เราจ่ายเพื่อวันพรุ่งนี้ หรือเพื่อค่ำคืนของผู้มีอำนาจ [Chorus] ภาษีของฉัน...หายไปไหน กลายเป็นแพรพรรณและแสงไฟ เสียงหัวเราะดังจากห้องราตรี แต่เสียงผู้คน...ไม่มีใครฟัง ภาษีของฉัน...ควรสร้างวันใหม่ ไม่ใช่หล่อเลี้ยงคืนแห่งสำราญ หากอำนาจมีไว้เพื่อปรนเปรอ ศรัทธาก็ค่อย ๆ ร้าวราน บทเพลงบรรเลงไม่เคยสะดุด แต่โรงเรียนยังรอครูอีกหลายจุด โรงหมอยังรอหมออีกมากมาย [Bridge] เงินทุกเหรียญมีเจ้าของ คือมือที่ทำงานจนด้านกร้าน เมื่อหยาดเหงื่อกลายเป็นความฟุ่มเฟือย ความเงียบก็เริ่มกลายเป็นคำถาม [Final Chorus] ภาษีของฉัน...คือแรงชีวิต ไม่ใช่ของประดับในค่ำคืนวิจิตร หากเงินหลวงมีไว้ปรนเปรอ คนเพียงหยิบมือ...เหนือคนทั้งแผ่นดิน คืนภาษีให้ความหวัง คืนศักดิ์ศรีให้ผู้คน ก่อนเสียงเงียบของทั้งเมือง จะกลายเป็นเสียงคำถาม [Chorus] ภาษีของฉ [piano solo]
