Każdy twój krok śledzony przez szklane oczy ulic Kamery mrugają światłem, zapisując każdy oddech Profil buduje się sam z kliknięć i słów w sieci A prywatność to przestępstwo, którego nikt nie wybacza Dane płyną rzeką do serwerów bez twarzy Każdy zakup, każdy ruch, każdy sen w telefonie Miasto patrzy na ciebie, nawet gdy śpisz w ciemności Nie ma już miejsc, gdzie możesz być tylko sobą Rejestry rosną cicho, wypełniają się szczegółami Kto dzwonił, gdzie byłeś, co lubiłeś wczoraj wieczorem Algorytm ocenia ryzyko, zanim ty zdążysz pomyśleć A odstępstwo od normy to cień na twoim koncie Społeczeństwo nauczyło się żyć pod spojrzeniem Uśmiechać do obiektywu, nie zadawać pytań Bo bezpieczeństwo obiecane warte jest milczenia A wolność staje się luksusem dla tych, co nie istnieją Nie ma murów ani krat, tylko niewidzialna sieć Która oplata myśli, zanim się narodzisz w słowach W państwie nadzoru każdy jest winny z góry Dopóki nie udowodni, że jest idealnie przewidywalny Ale gdzieś w tej ciszy budzi się stary instynkt Pamięć o czasach bez oczu w każdym kącie Jeden krok poza linię, jedno spojrzenie w bok Może przypomnieć, że człowiek nie jest tylko numerem