
Kaybından ötesine gider mi hayatın tepesi Aşağısı da yukarısı da bir değil mi ki? Değil! Değillerle geçecekse bu hayat elbet böyle Değil demeye gerek var mı her an, söyle Söyle… Söylenecek her söz dökülmedi mi bu dudaklardan Bu ruhtan, bu kalpten, bu zihinden, bu elden? Söyle! Söylenecek her söz döküşmedi mi bu ruhtan Bu dudaklardan, bu ağızdan, bu ellerden Söyle. Söylenecek her harf çıkmadı mı bu bedenden Bu ruhtan, bu lafızdan, bu âmâdan? Söyle… Boş konuşmaya gerek var mı gerçekten? Gerçeklikte konuşmanın doluluğu olmadıkça? Söyle! Kendini beğenmişliğin bir diğer boyutudur bu! Değillerle geçen bir üstünlüğün hem hâli Bilmiyorum demenin, ezberden hâlleri Sığınak olur insana, cahil-miş gibi Ama bir yol vardır aslında oraya uzanan Gerçekten bilmeyen, gerçekten bilemeyen Orada sorar durur insan, canla, başla Ama sen ısrarla bilmeye mecbursun (!) Mecbur sandıkça da öylece konuşursun.

