
Dieser Song ist Bestandteil meiner "Musical World Journey" This song is part of my "Musical World Journey" https://suno.com/playlist/78e8acad-63db-47d0-a506-5885b09bcf45 ------------------------------------------------- Übersetzung ins Deutsche ist unten angefügt. ------------------------------------------------- [Intro – airy đàn bầu harmonics, delicate đàn tranh tremolo and distant sáo trúc; gentle trống cơm pulse] [Verse 1 – clear female Northern Vietnamese lead; graceful folk ornaments; sparse đàn nguyệt] Sương mai vương mái đình làng, Em gieo câu hát mời chàng sang chơi. Nón quai thao đón gió trời, Miếng trầu cánh phượng mời người nên duyên. [Verse 2 – same female lead; warm intimate tone; đàn nhị answers between lines] Anh theo con nước sang ngang, Nghe đàn nguyệt gọi từ làng xa xôi. Lời em gửi gió đầy vơi, Cho ai thao thức, chơi vơi đêm dài. [Chorus – female lead throughout; flowing catchy melody; soft mixed background harmonies] Ơi a, qua cầu cùng em, Qua cầu nghe gió ru êm chúng mình. Trăng lên sáng cả mái đình, Câu ca quan họ níu mình ở lại. Ơi a, qua cầu cùng em, Qua cầu nghe gió ru êm chúng mình. Trăng lên sáng cả mái đình, Câu ca quan họ níu mình ở lại. [Instrumental Interlude – expressive đàn bầu bends answered by sáo trúc; đàn nguyệt and đàn nhị trade short phrases] [Verse 3 – female lead; delicate Northern folk ornaments; đàn tranh over a gentle folk-pop rhythm] Mưa xuân rơi xuống sân rêu, Đàn tranh gieo nắng, tiếng yêu vấn vương. Em không nói một lời thương, Chỉ trao ánh mắt còn vương lòng người. [Verse 4 – female lead growing warmer; đàn nguyệt, đàn nhị and restrained modern bass] Anh mang câu hát theo dòng, Gửi trong nhịp phách cho lòng vấn vương. Mai dù xa cách quê hương, Nghe câu “ơi a”, lại thương lối về. [Chorus – female lead throughout; stronger trống cơm; gentle background harmonies on line endings] Ơi a, qua cầu cùng em, Qua cầu nghe nước ru êm chúng mình. Bình minh sáng cả mái đình, Câu ca quan họ đưa mình đến nhau. Ơi a, qua cầu cùng em, Qua cầu nghe nước ru êm chúng mình. Bình minh sáng cả mái đình, Câu ca quan họ đưa mình đến nhau. [Bridge – female lead only; rhythm drops to phách, low trống cơm and đàn nguyệt] Em gieo câu hát bên này, Gió mang câu hát đong đầy nhớ thương. Sông Cầu ôm mối tơ vương, Mùa xuân chưa dứt, người thương chớ về. [Instrumental Break – soaring sáo trúc melody; đàn bầu glides over đàn tranh arpeggios and a rising trống cơm rhythm] [Final Chorus – female lead; full Northern Vietnamese folk-pop ensemble; soft choir sustains wordless “ơi a” harmonies] Ơi a, qua cầu cùng em, Qua cầu cho gió ru êm chúng mình. Trăng soi sáng cả mái đình, Câu ca quan họ đưa mình đến nhau. Ơi a, qua cầu cùng em, Qua cầu cho nước ru êm đôi mình. Ngày mai dẫu cách, còn tình, Nghe câu em hát, chúng mình lại sang. [Outro – free-tempo female lead; instruments gradually fall away] Ơi a… qua cầu cùng em… Qua cầu… nghe gió ru êm… Còn câu quan họ chưa phai, Còn thương bến nước, còn ai đợi chờ. Sông Cầu còn giữ câu thơ, Còn nghe em hát, còn chờ mùa sau… [End – single đàn bầu harmonic fading into distant sáo trúc] -------------------------------------------------- Komm mit mir über die Brücke Morgentau liegt auf dem Dach des Dorfpavillons, mein Lied lädt dich ein, zu mir herüberzukommen. Der breite Festhut fängt den Wind des Himmels, ein Betelblatt wie Phönixflügel lädt uns ein, ein Band zu knüpfen. Du folgst der Strömung ans andere Ufer und hörst die Mondlaute aus dem fernen Dorf. Meine Worte ziehen mit dem Wind, voller wechselnder Gefühle, und lassen dich ruhelos durch die lange Nacht treiben. Ơi a, komm mit mir über die Brücke, der Wind wiegt uns dort ganz sanft. Der Mond steigt über dem Dorfpavillon auf, und das Quan-họ-Lied hält uns hier zurück. Ơi a, komm mit mir über die Brücke, der Wind wiegt uns dort ganz sanft. Der Mond steigt über dem Dorfpavillon auf, und das Quan-họ-Lied hält uns hier zurück. Der Frühlingsregen fällt auf den moosigen Hof, die Zither verstreut Sonnenlicht und weckt die Sehnsucht der Liebe. Ich spreche kein einziges Wort von Liebe, nur mein Blick bleibt tief in deinem Herzen zurück. Du trägst das Lied mit der Strömung davon und legst es in den Rhythmus der Schlaghölzer, damit es im Herzen nachklingt. Auch wenn du eines Tages fern der Heimat bist, lässt dich ein einziges „Ơi a“ wieder nach dem Heimweg verlangen. Ơi a, komm mit mir über die Brücke, das Wasser wiegt uns dort ganz sanft. Das Morgenlicht erhellt den Dorfpavillon, und das Quan-họ-Lied führt uns zueinander. Ơi a, komm mit mir über die Brücke, das Wasser wiegt uns dort ganz sanft. Das Morgenlicht erhellt den Dorfpavillon, und das Quan-họ-Lied führt uns zueinander. An diesem Ufer lasse ich mein Lied erklingen, der Wind trägt es, erfüllt von tiefer Sehnsucht, davon. Der Cầu-Fluss umschließt die Fäden unserer Liebe. Der Frühling ist noch nicht vorüber – Geliebter, geh noch nicht. Ơi a, komm mit mir über die Brücke, der Wind wiegt uns dort ganz sanft. Der Mond erhellt den Dorfpavillon, und das Quan-họ-Lied führt uns zueinander. Ơi a, komm mit mir über die Brücke, das Wasser wiegt uns beide ganz sanft. Auch wenn uns morgen weite Wege trennen, bleibt unsere Liebe. Wenn du mein Lied hörst, werden wir die Brücke wieder überqueren. Ơi a … komm mit mir über die Brücke … über die Brücke … wo der Wind uns sanft wiegt … Das Quan-họ-Lied ist noch nicht verklungen. Am geliebten Flussufer wartet noch jemand. Der Cầu-Fluss bewahrt unsere Verse, hört mich weiterhin singen und wartet auf den nächsten Frühling …

