[Intro — เสียงหายใจ / เสียงหัวใจเต้นเบา ๆ] สมองบอกว่า จบแล้ว ปฏิทินบอกว่า ผ่านไปนานแล้ว รูปของเธอถูกลบไปหมดแล้ว แต่ร่างกาย... ยังจำเธอได้ [Verse 1] มือยังเลื่อนโทรศัพท์ ไปหยุดตรงที่เคยส่งข้อความหาเธอ นิ้วจำทางได้ ทั้งที่ไม่มีชื่อเธออยู่ตรงนั้นแล้ว เมื่อเดินผ่านร้านเดิม เท้ายังเดินช้าลง เหมือนกำลังรอใครบางคน ที่ไม่มีวันเดินออกมา ฉันไม่ได้คิดถึงเธอ อย่างน้อยสมองบอกว่าอย่างนั้น แต่หัวใจ ยังเต้นเร็วขึ้นทุกครั้ง เมื่อได้ยินเพลงที่เราเคยฟัง [Pre-Chorus] ความทรงจำไม่ได้พูด มันอยู่ในกล้ามเนื้อ อยู่ในมือ อยู่ในเท้า อยู่ในลมหายใจ [Chorus — ค่อย ๆ ขยาย] ร่างกายจำเธอได้ แม้สมองจะลืมชื่อ ร่างกายจำเธอได้ แม้รูปของเธอหายไป มันจำอ้อมแขน จำระยะห่าง จำอุณหภูมิของมือ ฉันบอกตัวเองว่าไม่เป็นไร แต่ร่างกาย ยังไม่เชื่อ [Verse 2 — จังหวะอิเล็กทรอนิกส์เริ่มผิดจังหวะ] ตอนกลางคืน ฉันยังขยับตัวไปอีกฝั่งของเตียง ไม่ใช่เพราะคิดถึง เพราะร่างกายเคยรู้ว่า ตรงนั้นมีใคร ตอนฝนตก มือยังเอื้อมไปหยิบร่มสองคัน แล้วจึงหยุด หนึ่งคันก็พอแล้ว [Pre-Chorus] นี่ไม่ใช่ความรัก หรืออาจจะใช่ นี่ไม่ใช่ความทรงจำ หรืออาจจะเป็น บางทีร่างกาย ไม่ได้รู้จักคำว่า “เลิกกัน” [Chorus — ใหญ่ขึ้น] ร่างกายจำเธอได้ ในสิ่งที่ฉันไม่เคยสอนมัน จำเสียง จำกลิ่น จำความเงียบระหว่างคำพูด จำว่าต้องหันไปทางไหน เวลามีเรื่องอยากเล่า ฉันลืมเธอไปแล้วบางส่วน แต่ร่างกาย ยังทำงานตามคู่มือเก่า [Bridge — ลดเหลือเสียงหายใจ] ถ้าความรักเป็นความทรงจำ ฉันคงลบมันได้ ถ้าความรักเป็นรูปถ่าย ฉันคงฉีกมันทิ้ง ถ้าความรักเป็นข้อความ ฉันคงกดลบทั้งหมด แต่ความรักบางอย่าง กลายเป็นวิธีที่เราเดิน วิธีที่เราหันหน้า วิธีที่เรายื่นมือออกไป แล้วจะลบมันอย่างไร... โดยไม่ลบตัวเราไปด้วย [Break — เสียงกระซิบหลายชั้น] ร่างกายจำ ร่างกายจำ ร่างกายจำเธอได้ สมองบอกว่า “ไม่” หัวใจบอกว่า “ไม่รู้” กล้ามเนื้อบอกว่า... “เคย” [Final Chorus — ระเบิดเต็ม] ร่างกายจำเธอได้ แต่วันนี้มันกำลังเรียนรู้ เรียนรู้การนอนคนเดียว เรียนรู้การเดินคนเดียว เรียนรู้การซื้อของเพียงหนึ่งชุด เรียนรู้การกลับบ้าน โดยไม่ต้องบอกใคร ร่างกายจำเธอได้ แต่ไม่ได้แปลว่า ฉันต้องกลับไปหาเธอ เพราะการจำ ไม่ใช่การเรียกร้อง ความทรงจำ ไม่ใช่คำสั่ง [Outro — เสียงหัวใจค่อย ๆ สม่ำเสมอ] วันหนึ่ง... ร่างกายอาจจำเธอได้ โดยไม่เจ็บอีก และวันนั้น ฉันจะรู้ว่า ฉันไม่ได้ลืมเธอ ฉันแค่... เรียนรู้ที่จะอยู่กับความทรงจำ
0/500