Går i ensom prosesjon igjønå byen Det e stillt når alle nattklubbar har stengt Verden spinne altfor fort irondt sin akse Byggningsmassen framstår skjeiv og samentrengt Siste dansen late te å bo i beinå Møkje tyde på at dansen va ein vals Det va bedre plass på golvet inni klubben: Sentrumspromenaden e ein flaskehals I utstillingsvinduer i Haraldsgatå får du glimt av ein som ligne på deg sjøl Frakken henge skakt om skuldrene på karen der han vasse gjønå skitt og papirsøl Mørket henge øve alle gatelykter Det gjør byen te et klaustrofobisk rom; ein så trånge korridor at du får noiå med tunnelsyn og samvittighetssymptom Det e klart du heller burde ta ein taxi, cruisa himøve i nåkens drosjebil, men fornuften har forlatt deg midlertidig Faen om du sitte i no' prosjektil! Så då skjeine du langs høge fortauskantar Slite skosålar med små, subbande steg Hu har ganske sikkert låst og slokka lyset, men i mårå blir det månalyst for deg
