Ασπρόμαυρη παράνοια

Ασπρόμαυρη παράνοια απέκτησα μικρός, και το μυαλό γυρίζει διαρκώς. Πότε θα σε ξαναδώ, στα τσιμέντα να βρεθώ, να φωνάζω πως σ’ αγαπώ… Ποτέ μου δε θα αφήσω τίποτα να σου συμβεί, ασπίδα θα ’μαι εγώ για σένα εκεί. Πάντα θα σ’ ακολουθώ, να φωνάζω σαν τρελός, δύναμη να δίνω διαρκώς! Τα χρονια και αν περασουνε να μην ανυσηχεις. η τρέλα όλων θα συνεχιστεί. Για μια ιδέα μαγική που κυλάει στο κορμί, και ποτέ δε θα χαθεί… ΔΕΝ ΘΑ ΧΑΘΕΙ!πάοκ!