Zwrotka 1 Zanim przyszłaś, każdy dzień miał ten sam, znużony smak, rano światło, wieczór cień, i nic więcej poza „brak”. Dom był tylko zlepkiem ścian, stół był stołem, okno szkłem, żyłem obok własnych spraw, jakby życie szło obok mnie. Zwrotka 2 Ty weszłaś cicho, tak bez słów, bez wielkiego „na zawsze”, „już”, ale nagle z moich chmur spadł ostatni ciężki kurz. Nie pytałaś, ile ran nosi we mnie stary czas, tylko byłaś — i ten świat pierwszy raz nie ranił tak. Pre-chorus I odtąd noc nie była nocą, tylko miejscem, gdzie można trwać, bo gdy przy mnie stałaś cicho, wszystko miało większy sens niż strach. Refren Ty jesteś rytmem serca, kiedy gubię krok, światłem po burzy, gdy zasnuwa mnie mrok, ciszą, co leczy, gdy we mnie pęka świat, jednym spojrzeniem umiesz cofnąć każdy brak. Ty jesteś rytmem serca, najpiękniejszym z praw, domem, do którego wraca każdy wewnętrzny wiatr, i choć tyle dróg zgubiłem, tyle spadłem razy sto, odkąd słyszę Twoje serce, wiem, że jestem sobą znów. Zwrotka 3 Teraz zwykły smak ma sens, nawet kawa, nawet deszcz, nawet cisza między nami nie jest pustką, tylko treść. Bo miłość to nie wielki krzyk, który gaśnie, gdy minie żar, miłość to ktoś, kto obok idzie, gdy się wali cały świat. Zwrotka 4 Nie obiecam Ci wielkich słów, których potem braknie sił, wolę zostać wtedy, gdy los nam zgasi część tych chwil. Bo najwięcej znaczy to, kto nie znika, kiedy źle, kto potrafi zostać blisko, nawet gdy zamilknie dzień. Pre-chorus I dlatego wiem na pewno, że nie muszę dalej biec, bo od chwili, gdy Cię spotkałem, mam już w sercu własny brzeg. Refren Ty jesteś rytmem serca, kiedy gubię krok, światłem po burzy, gdy zasnuwa mnie mrok, ciszą, co leczy, gdy we mnie pęka świat, jednym spojrzeniem umiesz cofnąć każdy brak. Ty jesteś rytmem serca, najpiękniejszym z praw, domem, do którego wraca każdy wewnętrzny wiatr, i choć tyle dróg zgubiłem, tyle spadłem razy sto, odkąd słyszę Twoje serce, wiem, że jestem sobą znów. Bridge Jeśli przyjdzie ciężki czas i zgaśnie to, co dawał blask, to nie będę bał się nic, jeśli obok będziesz Ty. Bo prawdziwe uczucie ma nie w fajerwerkach swoją twarz, tylko w dłoni, która trwa, gdy przez życie idzie wiatr. Refren finałowy Ty jesteś rytmem serca, kiedy gubię krok, światłem po burzy, gdy zasnuwa mnie mrok, ciszą, co leczy, gdy we mnie pęka świat, jednym spojrzeniem umiesz cofnąć każdy brak. Ty jesteś rytmem serca, najpiękniejszym z praw, domem, do którego wraca każdy wewnętrzny wiatr, i choć tyle dróg zgubiłem, tyle spadłem razy sto, odkąd słyszę Twoje serce, wiem, że jestem sobą znów. Outro Już nie pytam, dokąd iść, już nie szukam obcych gwiazd, kiedy bije Twoje serce, cały świat odnajduje sens i czas.
