ដើរ កាត់ ស្រមោល ឯកា យំ ក្រោម ដំណក់ ទឹកភ្លៀង លាក់ ទុក ក្តី ឈឺចាប់ អនុស្សាវរីយ៍ នៅតែ ដិតដាម វិល រក កន្លែង ធ្លាប់ ស្និទ្ធ ទោះ ព្យុះ បោកបក់ ខ្លាំង ស្នាម របួស បញ្ជាក់ ស្នេហ៍ បេះដូង ខ្ញុំ នៅ ទីនោះ ផ្លូវ ងងឹត យប់ វែង សង្ឃឹម រលត់ គ្មាន សល់ ដកដង្ហើម ទាំង ទឹកភ្នែក វង្វេង ក្នុង អតីតកាល គ្រប់យ៉ាង បែកបាក់ អស់ ហើយ ឈឺ ជ្រៅ ដល់ ឆ្អឹង ស្នេហា គឺជា ភ្លើង ឆេះ ដុត រោល ព្រលឹង ខ្ញុំ មិន អាច បំភ្លេច បាន ទឹកភ្នែក ហូរ គ្មាន ល្ហែ ទោះ ដើរ ដល់ ទីណា បេះដូង ស្លាប់ នៅ ទីនោះ


