[(ท่อน 1)] คืนนี้ดาวเต็มฟ้า เหมือนทุกคืนที่ฉันเฝ้ามอง หลับตาลงยังเห็นเงา ภาพความหลังที่ยังคงตรึง รอยยิ้มที่ฝึกฝนหน้ากระจก ทุกเช้าเพื่อออกไปเจอผู้คน ทำเหมือนว่าฉันไม่เป็นไร เข้มแข็งจนใครก็เชื่อ แต่ในความเงียบงัน ความจริงข้างในมันคอยเตือน [(Pre-Chorus)] เก็บคำพูดไว้ในลิ้นชัก ที่มีแต่ฉันรู้ ไม่ให้ใครเห็นแม้ร่องรอย ของน้ำตาที่ไหลลงสู่ใจ กักความอ่อนแอไว้ในกล่อง ที่ล็อคด้วยความเฉยชา กลัวว่าถ้าเปิดมันออกมา ทุกอย่างคงพังทลาย [(Chorus)] สวมหน้ากากไร้เสียง หน้ากากของผู้หญิงที่ไม่แคร์ ซ่อนความเจ็บช้ำไว้ใต้ผ้าคลุม ที่ดูเหมือนไร้อารมณ์ ข้างในมันอ่อนไหว แค่รอวันที่ใครสักคน มองทะลุเปลือกนอกที่ฉันสร้าง มองเห็นฉันที่แท้จริง [(ท่อน 2)] พยายามทำตัวให้วุ่นวาย ไม่ให้มีเวลาคิดถึงเขา ทำเป็นว่าชีวิตดำเนินไป เหมือนไม่มีอะไรหายไป ตอบคำถามด้วยคำพูดสั้นๆ ไม่ให้มีช่องว่างให้อธิบาย เพราะถ้ายิ่งพูดออกไป กลัวน้ำเสียงมันจะสั่นไหว กลัวว่าความจริงจะถูกเปิดเผย ว่าฉันยังเจ็บแค่ไหน [(Pre-Chorus)] เก็บคำพูดไว้ในลิ้นชัก ที่มีแต่ฉันรู้ ไม่ให้ใครเห็นแม้ร่องรอย ของน้ำตาที่ไหลลงสู่ใจ กักความอ่อนแอไว้ในกล่อง ที่ล็อคด้วยความเฉยชา กลัวว่าถ้าเปิดมันออกมา ทุกอย่างคงพังทลาย [(Chorus)] สวมหน้ากากไร้เสียง หน้ากากของผู้หญิงที่ไม่แคร์ ซ่อนความเจ็บช้ำไว้ใต้ผ้าคลุม ที่ดูเหมือนไร้อารมณ์ ข้างในมันอ่อนไหว แค่รอวันที่ใครสักคน มองทะลุเปลือกนอกที่ฉันสร้าง มองเห็นฉันที่แท้จริง [(Bridge)] เหนื่อยไหมที่ต้องแสดง เป็นตัวปลอมที่ไม่มีความรู้สึก อยากจะตะโกน อยากจะร้องไห้ แค่สักครั้งได้ไหม ขอแค่มีพื้นที่ให้ฉันได้ถอดหน้ากาก กลับไปเป็นคนที่มีหัวใจ ที่เคยรู้สึก... [(Chorus)] สวมหน้ากากไร้เสียง หน้ากากของผู้หญิงที่ไม่แคร์ ซ่อนความเจ็บช้ำไว้ใต้ผ้าคลุม ที่ดูเหมือนไร้อารมณ์ ข้างในมันอ่อนไหว แค่รอวันที่ใครสักคน มองทะลุเปลือกนอกที่ฉันสร้าง มองเห็นฉันที่แท้จริง [(Outro)] โอ้ หน้ากากไร้เสียง... ฉันแคร์นะ... ฉันแคร์... [(ค่อยๆ จางหายไป)] .
