(Verse 1) Die wind huil sag deur gebroke huis se muur, Waar stof en skadu's speel 'n treurige figuur. Die verf blaas af, 'n herinnering vervaag, Aan lag en liefde, lankal weggejaag. (Chorus) Stukkende mure, 'n hart so seer, Die echo van gister, ek hoor dit weer. Verlore drome, soos blare wat val, In hierdie gebroke huis, waar niemand my roep of sal. (Verse 2) Die vloer kraak stil onder my eensaam voet, Elke plank 'n storie, bittersoet. Die vensters staar blind na die verte daar, 'n Verlange brand, 'n onblusbare naar. (Chorus) Stukkende mure, 'n hart so seer, Die echo van gister, ek hoor dit weer. Verlore drome, soos blare wat val, In hierdie gebroke huis, waar niemand my roep of sal. (Bridge) Sal die son ooit weer deur die krake skyn? Sal 'n nuwe begin hierdie duisternis verdwyn? 'n Vraag sonder antwoord, in die stilte so groot, In hierdie gebroke huis, my enigste loot. (Chorus) Stukkende mure, 'n hart so seer, Die echo van gister, ek hoor dit weer. Verlore drome, soos blare wat val, In hierdie gebroke huis, waar niemand my roep of sal. (Outro) Gebroke huis, my hart se pyn, Sal daar ooit 'n nuwe begin wees, fyn? Gebroke huis... gebroke... en stil.,