Ξύπνησα το πρωί, τα σχέδια μου σκορπισμένα στη γη, Ναι, ξύπνησα το πρωί, όλα μου τα όνειρα στη γη. Είπα «Θεέ μου, γιατί;», μα η σιωπήτου ήταν πηγή. Μη με ρωτάς για το χθες, είναι μια μαύρη γραμμή, Μη με ρωτάς για το χθες, χάθηκε η στιγμή. Μα έχω το αύριο μπροστά μου σαν καινούργια πνοή. Άφησα το εγώ μου, άφησα το τυφλό μου πείσμα, Αυτό το παλιό μου το μίσος — Ναι, άφησα το εγώ μου. Τώρα το τραύμα μου φέγγει, σαν το πιο λαμπρό χρίσμα. Άφησα το εγώ μου, το τυφλό μου πείσμα — Ναι, άφησα το εγώ μου.
