Küllerinden Doğan

Yıkık dökük bir şehir gibiydi içim, Enkaz altında kalmış umutlarım. Sessiz çığlıklar yankılanıyordu boşlukta, Kaybolmuş bir ruh, arayış içinde. Karanlık gecelerin ardından, bir ışık belirdi uzakta, Bir umut kıvılcımı, yeniden yeşeren bir filiz. Yaralarım kabuk bağlamaya başladı yavaşça, Küllerimden doğuyorum yeniden, daha güçlü bir şekilde. Küllerinden doğan bir aşk hikayesi bu, Yeniden yazılan bir kader, sil baştan. Acılar geride kaldı, artık yeni bir ben var, Küllerinden doğan, daha güçlü, daha cesur. Rüzgar saçlarımı okşuyor hafifçe, yeni bir başlangıcın işareti, Geçmişin hayaletleri siliniyor yavaş yavaş. Gözlerimde yeni bir parıltı, geleceğe umutla bakıyorum, Küllerimden doğuyorum, yeniden hayata tutunuyorum. Karanlık gecelerin ardından, bir ışık belirdi uzakta, Bir umut kıvılcımı, yeniden yeşeren bir filiz. Yaralarım kabuk bağlamaya başladı yavaşça, Küllerimden doğuyorum yeniden, daha güçlü bir şekilde. Küllerinden doğan bir aşk hikayesi bu, Yeniden yazılan bir kader, sil baştan. Acılar geride kaldı, artık yeni bir ben var, Küllerinden doğan, daha güçlü, daha cesur. Belki izleri kalacak geçmişin, ama artık beni esir alamayacaklar. Öğrendim acıdan güçlenmeyi, düşmekten kalkmayı. Küllerimden doğdum, yepyeni bir ben olarak, Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Küllerinden doğan bir aşk hikayesi bu, Yeniden yazılan bir kader, sil baştan. Acılar geride kaldı, artık yeni bir ben var, Küllerinden doğan, daha güçlü, daha cesur. Küllerinden doğan…