Nisan yağmurları camlarda, Sızıyor gözlerinden biraz hüzün. Ruhun düşmüş kağıtların kıyılarına, Kesiyor gülümsemelerini. Kırık bir öğlen düşlemesi, Geçmişinde küçük ayrıntılar gibi. Geleceğin henüz karanlık, Hepsi bu yağmurlardandır belki. Düşünsen de çıkılmıyor camlardan, Sızıverecekmiş tüm damlalar içeri. Yaşasan da unutulmuyor bazı şeyler, Hep geri dönüvereceklermiş gibi. Bulutlar aklında toplanıyor, Aceleleri varmış sanki. Güneş saklanıyor dilinden içeri, Bir gizli cümle fısıldanacakmış gibi. Zaman duruyor, Kalemlerdeki tik tak sesleri, Yağıyorsun dizelere, Hep aklıma baharı getirecek gibi, Onca soğuğun, Onca kuraklığın ardından!
